Gedichten
Gedichten
Barbara Beckers
Woord
Want is er een woord voor vastzitten aan pezen,
voor kou tot op het bot, voor uilen schieten
en toch loslaten, tegelijkertijd loslaten,
iets dat zegt: van huis gaan als je bezoek verwacht,
een ander woord dan losweken, iets
dat uitdrukt waarom mensen honden aan
bomen binden en hoe de speld door de libel
ineens karton raakt en daar stomp wordt,
een woord voor vleugels plakken, voor
spielatten zagen, voor wonen in een vitrine,
voor niets zeggen als alles afhangt
van één woord: liefhebben misschien. Of doodgaan.
Gedichten
Gëzim Hajdari
Ik droom vaak van een terugkeer naar de heuvel met judasbomen
en van een leven naast je,
ook al zij het in armoede,
maar enkel naast je.
Het is jaren geleden dat ik gedwongen werd te vertrekken.
Wat doe je? Wat denk je? Zullen we ons redden in dit leven?
Het lot van een dichter is hard,
gisteren waren we voor de dictatuur een gevaar,
vandaag zijn we voor de vrijheid nutteloos.
Ach, als ik van een dorpsvrouw had gehouden,
had ik niet zoveel geleden in die gestorven steden,
waar ik mijzelf iedere seconde weer moet verdedigen.
Schrijf me, als je het gezang van de koekoek hebt gehoord
vanuit de bloeiende brem.
Gedichten
Daniel Vis
deze bomgordel is ongeschikt voor kinderen jonger dan drie
I
ze spelen terroristje op het schoolplein.
het is groep 8 tegen de rest,
de meisjes kijken toe.
het maakt ze niet uit wie er wint,
gelaatsbedekking is sinds kort verboden.
de prijs van een speelgoedkalasjnikov
ligt hoger dan van een echte.
ze vouwen straaljagers
van hun plakboek.
II
de stoersten hadden het
als eerste gezien.
het ging rond.
ik hoorde het bij scheikundeles,
het 5e uur.
op internet
circuleert een onthoofdingsfilmpje.
reality-tv moet je zien
om erover mee te kunnen praten.
in de mediatheek heerste een verbod.
ik haastte me naar huis die middag.
wij hadden net zo’n zaag in de garage.
III
de bel gaat, kampen breken o
Gedichten
Loes van Beuningen
Een mij geheel vreemde Brian
werkte net bij de bushalte
binnen drie minuten toe naar de
"Zullen wij een keer een drankje doen?"-climax.
Ik hoop dat ik geloofwaardig was
toen ik zei:
"Ik heb een vriendje."
Vervolgens kwam de bus
en bleek Brian
zowel een schijnwachtende
als een "maar ik bedoelde gewoon als vrienden!"-clown
te zijn
Maar goed,
mensen die koptelefoons op oren negeren
zijn sowieso uit wanhoop opgetrokken.
Gedichten
Bai Juyi
Ter nagedachtenis aan Goudklokje
Ziek en vervallen, een man van veertig,
stralend mooi, een meisje van nog geen drie,
geen jongen, heet 't dan, maar wat dan nog,
zoveel troost, en hoe ze me omhelsde!
Op een ochtend is ze van me weggenomen,
haar ziel is nu een schaduw in het nergens;
en ik denk aan hoe ze net voor ze stierf
haspelend haar eerste woordjes leerde zeggen.
Zo heb ik geleerd dat banden van vlees en bloed
ons niet anders dan vrachten van verdriet geven,
en alleen door te denken aan voordat ze er was
kon ik met m'n verstand de pijn de baas.
Veel tijd verging sinds mijn hart haar vergat,
drie keer werd het winter, drie keer lente;
maar vandaag ging de wond weer open
toen ik haar oud
Gedichten
Hanneke van Eijken
Op de rug van een stier
Iemand zei dat Europa niets meer is
dan een grillige vlek op een wereldkaart
zonder te beseffen dat de wraak van goden
van alle tijden is
dat Europa vele metamorfoses kent
zij is een eiland in de Indische Oceaan
een maan bij Jupiter
zevenentwintig landen die als koorddansers
in evenwicht
proberen te blijven
er leven godenkinderen die vergeten zijn
wie hun vader is
Europa is een vrouw
met een kast vol jurken
ze houdt er niet van om een vlek genoemd te worden
over wraak van goden en vrouwen
met jurken
kun je beter niet lichtzinnig doen
Gedichten
Gedichten
Gedichten
Luis Cernuda
HET GEVAL VAN DE VERMOORDE VOGEL
Nooit zullen we weten, nooit,
om welke reden op een dag
die lichten lichtjes flikkerden;
was het een droevig schuim,
een sterkere bries of niets wellicht.
Alleen de golven die het weten.
Minachtend tonen zij daarom vandaag
hun kleur van ogen,
hun kleur nog onbekend, zelfs als een herinnering
iets tot hem zingt, iets op zachte toon.
Het was een vogel die misschien vermoord was;
niemand die het weet. Door niemand
of door iemand die triest is misschien op de stenen,
op de muren van de hemel.
Maar daarvan weet men niets vandaag.
Alleen een lichte flikkering van lichten,
een kleur van ogen in de golven of de bries;
en ook, wellicht, een angst.
Alles, inderdaad, on