Gedichten

Wilma van de Akker Ooit In deze zee van wol laat ik me leiden door die kleine kapitein die keffer die bevelen geeft braaf golf ik mee van rechts naar links en terug naar rechts het lam rukt ongeduldig aan mijn spenen Ik, die beter weet sta niet aan wal maar midden tussen slaapwekkend blatende weigenoten De draden in mijn brein breien onzichtbaar een averechts patroon Ooit word ik ram of schaapshond ik blijf niet meegaan met de eb en vloed van scheepswol

Wout Waanders gelatine in de schuur op een vlaams strand smeerde joris gelatine in zijn haar dan blijft het mooi naar achter staan, zei hij. ik bond mijn zwembroekveters samen. het was vroeg, de zee was leeg. wat ziet hij groen, zei tobias toen hij naar het water wees. joris deed wat gelatine in zijn haar, wij renden naar de schuimkoppen toe, die we wegtrapten. elke kop in de wind eindigde honderden meters ver. joris deed wat gelatine in zijn haar, daarna zijn we gaan zwemmen. toen we terug kwamen was vrijwel heel het strand wit. dat verdomde schuim, mopperde tobias. we zijn een kolonie algen, zei joris en hij deed wat gelatine in zijn haar.

Jos van Daanen Vertraging In een bushokje kun je best zonder gedachten zijn. Je kunt uitkijken over het zware water van de vaart en toezien hoe ijs zich in grote lijnen naar de oppervlakte schrijft. Je kunt ook de bus missen. In dit bushokje kan ik vanaf de wal lezen wat je zei. Een enkele lange zin die naar de Noordzee leidt, maar die voorbij de brug al niet meer bij me binnendringt. Hoe lang de bus ook nog niet rijdt. De andere kant op is de eeuwigheid, de horizon van niets, de bus en de bestuurder die hoofdschuddend in de richting van het verdwijnpunt glijdt.

Barbara Beckers Woord Want is er een woord voor vastzitten aan pezen, voor kou tot op het bot, voor uilen schieten en toch loslaten, tegelijkertijd loslaten, iets dat zegt: van huis gaan als je bezoek verwacht, een ander woord dan losweken, iets dat uitdrukt waarom mensen honden aan bomen binden en hoe de speld door de libel ineens karton raakt en daar stomp wordt, een woord voor vleugels plakken, voor spielatten zagen, voor wonen in een vitrine, voor niets zeggen als alles afhangt van één woord: liefhebben misschien. Of doodgaan.

Gëzim Hajdari Ik droom vaak van een terugkeer naar de heuvel met judasbomen en van een leven naast je, ook al zij het in armoede, maar enkel naast je. Het is jaren geleden dat ik gedwongen werd te vertrekken. Wat doe je? Wat denk je? Zullen we ons redden in dit leven? Het lot van een dichter is hard, gisteren waren we voor de dictatuur een gevaar, vandaag zijn we voor de vrijheid nutteloos. Ach, als ik van een dorpsvrouw had gehouden, had ik niet zoveel geleden in die gestorven steden, waar ik mijzelf iedere seconde weer moet verdedigen. Schrijf me, als je het gezang van de koekoek hebt gehoord vanuit de bloeiende brem.

Daniel Vis deze bomgordel is ongeschikt voor kinderen jonger dan drie I ze spelen terroristje op het schoolplein. het is groep 8 tegen de rest, de meisjes kijken toe. het maakt ze niet uit wie er wint, gelaatsbedekking is sinds kort verboden. de prijs van een speelgoedkalasjnikov ligt hoger dan van een echte. ze vouwen straaljagers van hun plakboek. II de stoersten hadden het als eerste gezien. het ging rond. ik hoorde het bij scheikundeles, het 5e uur. op internet circuleert een onthoofdingsfilmpje. reality-tv moet je zien om erover mee te kunnen praten. in de mediatheek heerste een verbod. ik haastte me naar huis die middag. wij hadden net zo’n zaag in de garage. III de bel gaat, kampen breken o

Loes van Beuningen Een mij geheel vreemde Brian werkte net bij de bushalte binnen drie minuten toe naar de "Zullen wij een keer een drankje doen?"-climax. Ik hoop dat ik geloofwaardig was toen ik zei: "Ik heb een vriendje." Vervolgens kwam de bus en bleek Brian zowel een schijnwachtende als een "maar ik bedoelde gewoon als vrienden!"-clown te zijn Maar goed, mensen die koptelefoons op oren negeren zijn sowieso uit wanhoop opgetrokken.