Gedichten

Milagros López

“Wat zag je in mij?”, vraag je

Ik kijk naar je, zeediep.
Ik daal af in je vijver
en kom boven met vragen,
geheimen die waarheden zijn.
Ik ben de onzichtbare draad gevolgd
die uit je buik ontsprong
en kwam mijzelf tegen.
Ik heb me vastgeklampt aan je licht
ben opgegaan in jouw kracht.

Ik,
ik heb naar je gekeken
en de helderheid gezien
die zeemeerminnen verwart.

Lees verder

Een rozenstruik in jouw herinnering

De Spaanse dichteres Milagros López publiceerde vorig jaar een indrukwekkende dichtbundel over de liefde, die in no time een tweede druk beleefde. Sander de Vaan spr@k met haar over poëzie, duiken, rozenstruiken en nog veel meer. En vertaalde enkele van haar gedichten.

Lees verder

Gedichten

nadat haar man begraven was liet overgrootmoeder Betjie van Middenspruit hem opgraven en trok hem een ander zondags pak aan ‘ineens begrijp ik het’ zegt mijn moeder ‘ik zou niets liever willen dan daar bij die hoop grond te gaan graven net zolang totdat ik bij je vader ben tot bij waar hij is en hem aan zijn schouders optil die onontkoombare daarheid van ’m’ * na haar man begrawe is het oorgrootouma Betjie van Middenspruit hom laat opgrawe en ’n ander kispak aangetrek ‘skielik verstaan ek dit’ sê my ma ‘ek dink aan niks anders as om daar by […]

Lees verder

Hermenselijking van dadertaal

Eind deze maand verschijnt Medeweten, de nieuwe dichtbundel van de Zuidafrikaanse Antjie Krog (1952). Het is een monumentaal werk geworden, waarin Krog in navolging van Paul Celan tracht een schuldige moedertaal te zuiveren en nieuw leven in te blazen. Volgens Sander de Vaan is zij daar wonderwel in geslaagd. Hij spr@k met haar aan de vooravond van haar bezoek aan Nederland.

Lees verder

Gedichten

Lettere Rivedo le tue lettere d’amore illuminata adesso da un distacco, senza quasi rancore. L’illusione era forte a sostenerci, ci reggevamo entrambi negli abbracci, pregando che durassero gli intenti. Ci promettemmo il sempre degli amanti, certi nei nostri spiriti divini. E hai potuto lasciarmi, e hai potuto intuire un’altra luce che seguitasse dopo le mie spalle. Mi hai resuscitato dalle scarse origini con richiami di musica divina, mi hai resa divergenza di dolore, spazio, per la tua vita di ricerca per abitarmi il tempo di un errore. E mi hai lasciato solo le tue lettere, onde io le ribevessi nella […]

Lees verder