Poëzie is oneigenlijk gebruik van de taal

Thom Schrijer werkte jarenlang in het bedrijfsleven, tot een ernstig auto-ongeluk zijn leven van de ene op de andere dag veranderde. Hij zocht andere manieren om zinvol bezig te zijn en even impulsief als gedecideerd schreef hij zich in voor een workshop poëzie.

Lees verder

Gedichten

Arrival 1946 The boat docked in at Liverpool. From the train Tariq stared at an unbroken line of washing from the North West to Euston. These are strange people, he thought – an Empire, and all this washing, the underwear, the Englishman’s garden. It was Monday, and very sharp. Aankomst 1946 De boot meerde af in Liverpool. Vanuit de trein staarde Tariq naar een ononderbroken rij wasgoed van het Noord-Weststation tot Euston. Dit zijn rare mensen, dacht hij, een wereldrijk en al die was, het ondergoed, de Engelsman z’n tuin. Het was maandag en erg guur. Uit: The Country at […]

Lees verder

Poëzie kan mensen verbinden

De Brits-Pakistaanse Moniza Alvi wijdt zich al jaren aan de dichtkunst. Haar gedichten werden onder meer genomineerd voor de T.S. Eliot Prize en in 2003 verzorgde vertaler Kees Klok een fraaie Nederlandse bloemlezing. Sander de Vaan had een mailgesprek met deze boeiende dichteres.

Lees verder

Gedichten

natuurmonumenten Ook in woord gaat hij ons voor, de gids, broze dingen van natuur bij de hand. Wij lopen onder een hemel van gewassen blauw over de dijk in een mens vergeten zomeravond uur. Steeds meer karrevelden en inlagen schuiven aan ons voorbij, kluten en lepelaars herhalen zich, zeekraal, kwelbuizen en oude grondpatronen. Zijn woorden zoeken hun plek in van zilt en woede doortrokken verhalen. In bodemdiepe dorpen keert het tij van elke dag op dode schreden met berichten van de zee. Tot hier het teruggedrongen land, de geschouderde dijk, lui water, dat zich spiegelt aan een nagebleven uur, meeuwen, […]

Lees verder

Gedichten

Nu je reeds gemerkt hebt dat ten langen leste deze oude wereld tot je spreekt met ‘u’. Waarom drink je dan nog altijd triosième cru? Waarom spreek je dan nog altijd in rekesten? Toon mij toch de vogels en hun nieuwe nesten. Stel mij vragen als: Wat unbidan we nu? Toon mij dan de boskat in voorjaarstenue. Zeg mij dat ook ons nog zeven levens resten. Laten wij vandaag beginnen aan het tweede. Eens gestorven zijn we immers allebei. Staak bij deze dus je jammerlijke bede. Vind vandaag in ‘t veld het eerste kievitsei. Deel mijn hand en deel mijn […]

Lees verder