Louis Esterhuizen – Amper elders

De Afrikaanse dichtbundel Amper elders van Louis Esterhuizen draagt als ondertitel “‘n Reisjoernaal”. Hij bezocht Engeland, Vlaanderen, Nederland en Tsjechië. Esterhuizen lijkt er slechts het hem bekende te zoeken, maar alleen als hij zijn verbeelding aan het werk moet zetten, ontstaat er iets dat meer is dan een kale beschrijving van het waargenomene.

Lees verder

Klassieker 169: Mischa Andriessen – D en ik

Er wordt wel eens gezegd, dat er maar weinig dichters zijn die autorijden. Vormt Mischa Andriessen een uitzondering? ‘D en ik rijden graag auto’, luidt de openingsregel van het gedicht dat Maarten Buser deze aflevering bespreekt. Met uitstapjes naar Bruce Springsteen en ‘I know a man’ van de Amerikaanse dichter Robert Creeley.

Lees verder

De gemeenschappelijke factor in de Rotterdamse poëzie

Het gaat goed met de Rotterdamse poëzie. De directeur van het Poetry International-festival Bas Kwakman spreekt zelfs over poëziestad nummer 1. Ik voel geenszins de noodzaak om die uitspraak te ontzenuwen. En misschien is het waar: Anne Vegter is de Dichter des Vaderlands, Ester Naomi Perquin is de winnaar van de VSB Poëzieprijs 2013 en met Verzamelde Werken komt er een heuse literaire as tot stand in de stad die de krachten van alle literaire organisaties bundelt. Dat het dus goed gaat met de poëzie staat buiten kijf, maar bestaat er zoiets als een Rotterdamse poëzie? Gerrit Komrij dacht van […]

Lees verder

Maria Barnas – Jaja de oerknal

Maria Barnas heeft in haar nieuwe bundel Jaja de oerknal het raadsel van haar eigen scheppingsproces en ontstaansgrond in beeld gebracht. Zij zet allerlei dagelijkse ontmoetingen en gebeurtenissen om in poëzie die je blijft lezen, onderzoeken en beoordelen op zijn verdiensten.

Lees verder

Frieda Snel – Kruisgang

Het is moeilijk om te duiden wat je precies raakt in poëzie. Ik was lichtelijk ontdaan na lezing van Kruisgang. Voor mij een garantie van ‘de echtheid’ van deze gedichten. Ze verwonderen ook. Je raakt er niet snel op uitgelezen. Los van de poëticale kwaliteit van deze bundel die ik een hoge acht, is het juist het illusieloze wat mij aantrekt. Aldus Levity Peters over de tweede bundel van Frieda Snel.

Lees verder