Minika Rinck – Honingprotocollen. Zeven schetsen voor gedichten die uitstekend zijn

De poëzie van Monika Rinck doet denken aan haute cuisine. Niet dankzij de karigheid van de gedichten – ze zijn behoorlijk vol – maar door de manier waarop zij zijn samengesteld. Alle ingrediënten zijn met zorg samengebracht om een hechte, complete smaak te creëren.
Dat gevoel van ‘heelheid’, van ‘compleetheid’ is een genot op zich. Ook zonder je druk te maken over de eventuele betekenis kun je je dankzij vertaalster Miek Zwamborn op de tekst van Honingprotocollen laten drijven.

Lees verder

Marijke van Hooff – Zij die mij bewoont

Marijke van Hooff is op bescheiden niveau een multitalent. Zij zingt, heeft enige naam als portrettist en schrijft proza en poëzie. Zij debuteerde in 1984 met Een huid van regen en schreef nadien een heel oeuvre bij elkaar. Eind vorig jaar publiceerde zij Zij die mij bewoont, een bundel die in het teken staat van haar zeventigste verjaardag.

Lees verder

Ingmar Heytze – De man die ophield te bestaan

De man die ophield te bestaan van Ingmar Heytze beschrijft geen magische gebeurtenis, geen stervensproces, maar de geboorte van een vader in al zijn facetten: de romantische, maar vooral ook de aardse en alledaagse. In heel gewone woorden raakt de dichter grote thema’s aan. Gewone woorden in krachtige, kernachtige zinnen. Maar o zo invoelbaar.

Lees verder