“Ik doe aan kwaliteitsbewaking”

In de nieuwe serie ‘gesprekken met medewerkers‘ :
Marten Janse praat met Tijs van Bragt, die wekelijks naar de ingezonden gedichten kijkt.

 

Tijs van Bragt (1985) is zelf ook dichter, woont en werkt in Groede (Zeeuws-Vlaanderen) en is de drijvende kracht achter Groede Literair, een stichting met als doel: iedereen in contact te brengen met poëzie, taal en literatuur. In 2017 ontving hij de Blinckaertprijs van de Marnixring Knokke-Heist, een tweejaarlijkse grensoverschrijdende cultuurprijs die afwisselend uitgereikt wordt aan een Vlaming of een Nederlander die zich in de regio verdienstelijk maakt in de geest van de doelstellingen van de Marnixring, met name: het bevorderen en verspreiden van de Nederlandse taal en cultuur.

 

foto Cees Smets

 

Hoe ben je bij Meander terecht gekomen?
Dat weet ik eigenlijk al niet meer. Ik zit er nu twee, drie jaar bij. Ik ben gevraagd door Rob de Vos, geloof ik, of door Alja Spaan. Ik had al een paar keer op de site gestaan met mijn gedichten en toen, na een interview, vroegen ze hoe ik in mijn tijd zat. Dus, zodoende.

En wat doe je bij Meander?
De vingers aan de pols houden van ingezonden kopij. Er moet wel diversiteit zijn, maar er zit ook een ondergrens aan wat goed genoeg voor Meander is. Eerst kijk ik of de inzending wat met mij doet. Maar daar moet je, vind ik, ook weer vanaf kunnen stappen om naar de techniek van het gedicht te kijken. Kortom, ik doe aan kwaliteitsbewaking.
Maar dat doe ik niet alleen. Via de mail heb ik contact met de andere medewerkers Ingezonden Gedichten. We werken volgens het principe: de meeste stemmen gelden. Ik krijgt dus niet altijd gelijk, maar als ik het goed onderbouw heb ik in ieder geval een statement kunnen maken. Soms ook, bijvoorbeeld, vind ik een gedicht nog niet helemaal rijp, maar laten we het toch doorgaan. Tenslotte heb ik zelf ook zo de kans gekregen om te publiceren.

Wat vind je leuk aan deze klus?
Ik lees veel verschillende poëzie en gebruik dat om ook een beetje op mijn eigen werk te reflecteren. Ook vind ik het leuk om te zien waar anderen over schrijven en wat er leeft.

Lijkt dit werk op wat je met Groede Literair doet?
Nee, omdat dat een jaarlijkse dichtersavond en een jaarlijkse schrijversavond betreft. Op 10 november, bijvoorbeeld, is Rinus Spruit te gast, de auteur van Een dag om aan de balk te spijkeren. En als dichters hebben we hier eerder Erik Jan Harmens gehad, Menno Wigman, Joost Baars, Lieke Marsman en Kira Wuck – om een paar namen te noemen.

En wat betreft je eigen werk?
Ik heb nu een serie van vier exposities over de seizoenen: Celsius regeert! Hierin werk ik samen met fotograaf Peter Verdurmen en beeldend kunstenaar Theo Jordans. Ik zoek altijd naar bijzondere vormen om mijn poëzie te presenteren. Ik zou bijvoorbeeld graag een gipsen masker van mijn gezicht willen hebben waarop ik dan mijn poëzie kan projecteren. Maar zo’n idee is nog niet een-twee-drie gerealiseerd.

 

Wit huis

hoeveel gewicht legt dit huis op de aarde
hoe zwaar weegt het zonder mensen.

de kamers hebben roepnamen van hen
die er niet meer slapen.

we groeven een gat en vanuit de kelder hoor je de zee.

op welke afstand voel je een huis niet meer
hoe groot is de ruimte eromheen.

 

(eerder gepubliceerd in Het liegend konijn 2017/1)

Geplaatst in Interviews.