Meandermagazine
Poëzie in beweging
Interview Petra Talsma
In de serie ‘gesprekken met Meandermedewerkers’ het vijfenzestigste gesprek, met Petra Talsma. Ze vindt het interessant om zich te verdiepen in het schrijf- en werkproces van een dichter, en dan met name die dichters die taal en beeld combineren. Welke beslissingen zijn er in een leven genomen om dat schrijfproces gaande te houden. Het is nooit een gepolijst succesverhaal.

Fernando Pessoa - Faust
‘Faust’ van Fernando Pessoa is vertaald door Harrie Lemmens. Hettie Marzak is onder de indruk van deze vertaling. Over de inhoud zegt ze: ‘De Faust van Pessoa is een gekwelde, eenzame figuur, niet zo zeer omdat hij begerig is naar kennis en macht zoals de oer-Faust, maar omdat hij verlangt te ontsnappen uit de strijd die zich in zijn eigen brein afspeelt.
Jan M. Meier
In deze nieuwe gedichten van Jan M. Meier zitten veel sprekende beelden. Van een teloorgang, ‘wind vloert het skelet van een oude abeel’ en ‘waait verlangen uit een meisjesjurk’ maar ook prachtige over het ontstaan van een gedicht, ‘hij wacht op een woordenaar’ en ‘de krijgslach van een kraai’, ‘woorden zijn witte bruiden’. Taal is iets tastbaars, ‘aarde scheppen tussen de regels’.

Cel Vermeulen - Op een landtong woont de zanger
Marc Bruynseraede bespreekt ‘Op een landtong woont de zanger’: ’De door muziek geïnspireerde poëzie van Cel Vermeulen neemt ons mee naar bredere horizonten, momenten van zelfverkenning en beschouwingen over mens en maatschappij. Een rijke getuigenis van wat klank met een mens doet en hoe zich dat, vermengd met een culturele en een brede intellectuele achtergrond, vertalen laat in taal.’
Kijken, visualisatie in de poëzie
Het beeld in de poëzie is een belangrijk element. Het maakt een gedachte pregnant. Kijken is voor dichters van elementair belang in hun werk. Pieter Sierdsma geeft voorbeelden uit het oeuvre van Roland Jooris, Herman ter Balkt, Hans Andreus en Leo Herberghs. Andere werelden, andere blikken langs de dingen van de dag. Ervaringen die iedereen kan delen in herkenning.
Tara Lyn Jansen
Geen overbodige uitleg bij deze dichter en genoeg spanning. Gedichten die beklijven door het afroepen van een unheimliche sfeer en dat alleen door de ruimte te beschrijven. Hoe je het warm probeert te krijgen, maar de kou niet buiten kan houden en een vlieg op de muur die het een beetje griezelig en onheilspellend maakt. Originele beelden die lekker veel openlaten.
