Clyde R. Lo A Njoe – Mijn lief mijn leed

In Mijn lief mijn leed van de Surinaams-Arubaanse dichter Clyde R. Lo A Njoe staan sentimentele gedichten, met in elk gedicht een liedtekst verwerkt. Er zijn ongetwijfeld liefhebbers voor deze poëzie, zoals er ook liefhebbers zijn van volkszangers en van operette. Creatief taalgebruik is hier helaas ver te zoeken.

Lees verder

jan Oegema – Hans Faverey en de liefde

Jan Oegema (1963) schreef met Hans Faverey en de liefde een prikkelend boek over de poëzie van Hans Faverey (1933-1990). De grote verdienste ervan is dat Oegema’s sterk persoonlijke invalshoek en zijn aandacht voor de biografie van de dichter volledig in dienst staan van het doordringen in een uniek dichterschap, dat tot de meest intieme van de Nederlandstalige literatuur blijkt te behoren.

Lees verder

Inge Tielman – Mozaïek van licht

Licht is onontbeerlijk. Bij een tekort in de donkere maanden krijgen heel wat mensen winterblues. Een tekort aan licht is er helemaal niet in Mozaïek van licht, de nieuwste bundel van Inge Tielman. Het is een vitalistisch werk van een schrijfster in het vloedlicht van de herfst.

Lees verder

Dirk Kroon – Is het werkelijk? Verkenningen van dichters

Dirk Kroon (1946) publiceert poëzie sinds 1968, toen hij debuteerde met Materiaal voor morgen. Inmiddels staat de teller op achttien bundels, waarvan de laatste twee verschenen bij uitgeverij Liverse. Kroon is al heel veel jaren ook een verdienstelijk schrijver óver poëzie en zijn nieuwe uitgever bood hem de gelegenheid met Is het werkelijk? een bundel samen te stellen uit de bijdragen die hij in de loop der tijd aan diverse tijdschriften leverde.

Lees verder

Gedichten

Thebe *Aan het spit draait het lam, potengebonden, kop nog verbijsterd. Denk eeuwen aan tijd weg, sta je plots naast een oud offer: een lam voor een gedachte een kind voor gunstige wind, het hart van een wiegeling om eigen lijf veilig te stellen. Denk de discomuziek op de bergrug weg, blijft het vertrouwde gezoem van bijen, mus en zwaluw hun nest en de angst om de wind in het zeil te verliezen, eigen ziel te zien vliegen. Liefste laten we met het hoofd naar het oosten een zoon maken. *En hij bestond. We pakten hemop, zwierden hem in het […]

Lees verder