Gerry van der Linden – Verse helden

Recensent Herbert Mouwen over de elfde dichtbundel van Gerry van der Linden: ‘ ‘Verse helden’ geeft kriskras lezend zijn geheimen geleidelijk prijs: de grote die je het eerst ziet en herkent, daarna is het zoeken naar de kleine verborgenheden. Die zijn er volop, maar een aantal blijft in eerste instantie onzichtbaar.’ Dat moet ook, want deze verse helden ‘vertellen verhalen / grote gebaren en kleine nuances’.

Lees verder

Wiel Kusters – Leesjongen

Eric van Loo over ‘Leesjongen’, de verzamelde gedichten van Wiel Kusters: ‘Het is een buitengewoon persoonlijke bundel, met veel aandacht voor zijn afkomst: de mijnstreek, familie, vrienden en literaire voorbeelden. ( … ) In zijn gedichten toont hij een scherp oog voor detail, en hanteert hij een directe, aansprekende schrijfstijl.’

Lees verder

Peter de Rijk (samenstelling) – In de kring van menselijke warmte. Hommage aan Rogi Wieg (1962 – 2015)

De dood van Rogi Wieg maakte diepe indruk op collega-dichters. De hommagebloemlezing ‘In de kring van menselijke warmte’ bevat werk van honderd dichters. Bewonderaars, vrienden, vage kennissen met allemaal een persoonlijke insteek op de mens Rogi, de dichter Wieg of zijn omvangrijke oeuvre. Een mooi eerbetoon is het zeker, maar daar konden nog best wat woorden proza bij om een wat groter publiek uit te leggen wat de kracht is van het bijzondere dichtwerk van deze in 2015 overleden dichter. Een recensie van Ernst Jan Peters.

Lees verder

R.A. Basart – Zingend naar huis

De bundel ‘Zingend naar huis’ van R.A. Basart bevat gedichten uit de bundels ‘Oranjebal’ (1975) en ‘De gezonde apotheek’ (1977) en een afdeling ‘Laatste gedichten’. Onder de relativerende toon laat zich een diepe melancholie vermoeden. Een recensie van Hans Franse.

Lees verder

Michael Palmer – De beloftes van glas

In zijn postmodernistische poëzie strijdt de Amerikaanse dichter Michael Palmer (1943) met de onvertelbaarheid van de werkelijkheid, wat hem aanzet de associatieve kracht van de taal de vrije loop te laten. Ogenschijnlijk onsamenhangende beeldenreeksen, feiten, gebeurtenissen, voorvallen en gevoelservaringen volgen elkaar snel op. Hij wil met die snelle opeenvolging het niet-logische van de zintuiglijk waarneembare werkelijkheid tonen.
Een recensie van Johan Reijmerink over de bloemlezing ‘De beloftes van glas’, samengesteld door Tom Van de Voorde. Hij is ook de vertaler van de gedichten.

Lees verder