Alain Delmotte – Warhoofds leerdichten

Marc Bruynserade over ‘Warhoofds leerdichten’ van Alain Delmotte: ‘[We zien] dat Alain Delmotte zijn vertrouwd begrip van Warhoofd niet losgelaten heeft, maar integendeel nog versterkt heeft, via de formule van de ‘leerdichten’.
Twijfel, angst en onzekerheid hebben plaatsgemaakt voor het imperatief van de leerstelligheid. De leerstelligheid van de betrekkelijkheid en twijfelachtigheid der dingen.’

Lees verder

Herman Rohaert – Beyond here lies nothin’

Kamiel Choi over ‘Beyond here lies nothin” van Herman Rohaert: ‘[De] bundel lijkt een poging om het bijtende zuur van het nihilisme te overwinnen door onze herinnering met de gouddraad van de liefde te verweven. (…) Ondanks de sensuele toonzetting maakt deze bundel een programmatische indruk. Esthetische, speelse zintuiglijke beelden worden afgewisseld met cryptische uitlatingen, coderingen van wat er kennelijk gezegd moet worden. Ik betwijfel of dit de bundel sterker maakt.’

Lees verder

Albertina Soepboer – Vertakkingen

Herbert Mouwen over de nieuwe bundel van Albertina Soepboer: “Vertakkingen’ is qua vorm en inhoud een wonderlijke bundel. Verwondering van mijn kant was er tijdens het lezen voortdurend, maar aan bewondering ben ik niet toegekomen, daarvoor is deze poëzie voor mij vooralsnog te raadselachtig en te hermetisch. Maar ik heb de bundel niet definitief opzij gelegd, ik blijf mijn weg zoeken in deze poëzie.’

Lees verder

Michael Tedja – Exclusief

Hans Puper is onder de indruk van ‘Exclusief’ van Michael Tedja: ‘Net als de samenleving die de dichter beschrijft, is zijn poëzie veelzijdig, dynamisch, ongrijpbaar soms. (…) Je raakt met hem in gesprek, je discussieert, reflecteert en dat is nooit echt klaar.’ Dat komt door de meerduidigheid en de sterke samenhang. ‘De gedichten vloeien soms uit elkaar voort, soms commentariëren ze elkaar of ze veranderen de betekenis van voorgaande gedichten enigszins.’

Lees verder

Gert de Jager – Dieren op schaal

Ivan Sacharov over ‘Dieren op schaal’ van Gert de Jager: ‘Dingen beloven uiteindelijk meer dan dat ze geven. Misschien door de extrapolerende werking van onze geest, van ons abstraherend vermogen, wordt een standvastige, betrouwbare wereld gesuggereerd die niet (echt) bestaat (…). Gert de Jager werkt dit gegeven in zijn bundel verder uit. Meestal in de buurt van een strand, een oever of een andere grens. Misschien omdat het vlakbij zo’n grens maar een kleine stap is naar een tegenovergesteld standpunt?’ Sacharov ziet poëtische valkuilen, maar ook schitterende gedichten.

Lees verder