door Hans Puper | sep 10, 2017 | Recensies
Dat moeders van oudsher de hoeders van de feiten zijn door Paul Roelofsen Geen poëziebundel meer uitnodigend dan deze: een intrigerende titel, een met die titel corresponderende geheimzinnige omslag en dit openingsgedicht: Voornemen In een kamer met bladgrond en...
door Hans Puper | sep 6, 2017 | Recensies
door Hans Puper en Lennert Ras Jan M. Meier, Engelenspoor (Door Lennert Ras) Engelenspoor leest als een liedtekst en is uitermate zangerig. Komt dat omdat het jambisch geschreven is? Maar dat is niet zo. Er is gemis. Gemis van een zoon. Alhoewel de engel ergens ook...
door Hans Puper | aug 22, 2017 | Recensies
Tragikomisch wildfilosoferen door Laura Demelza Bosma In Man met hoed zijn de eerste twee bundels van Lieke Marsman bijeengebracht: Wat ik mijzelf graag voorhoud en De eerste letter. Deze worden bovendien aangevuld met vroeg en minder vroeg werk, en met enkele...
door Hans Puper | aug 20, 2017 | Recensies
Speelgoed, sportief verlies en literaire revanche door Herbert Mouwen De dichtbundel Wax Hollandais van Abdelkader Benali is een waardige opvolger van Panacee uit 2006. Het is een uitdagende, gevarieerde bundel geworden. Gedichten over Nederlandse steden, over...
door Hans Puper | aug 17, 2017 | Recensies
Ik zie soms dat gesterf al als een lekker meewentelen Romain John van de Maele Bij het lezen van klassiek geworden poëzie denk ik wel eens aan de versregel ‘Lees maar, er staat niet wat er staat’ van Martinus Nijhoff ( Awater, 1936). Het is een enigmatische...
