Moralisme en zelfcensuur

Moralistische critici zijn er altijd geweest, maar de laatste jaren zijn zij vanuit hun ideologische ‘gelijk’ soms zo fel, dat ze angst van dichters en waarschijnlijk terughoudendheid van uitgeverijen veroorzaken. Het gevolg als zij daaraan toegeven: nietszeggende bundels, die je niet langer dan een paar dagen bijblijven.
De maandelijkse column van Hans Puper.

Lees verder

De haren van Vos

Binnenblijven leidt bij Hans Franse tot lezen en muziek maken. Hij laat ons genieten van een boek van Rinus Ferdinandusse vol schrijfmachines en telefooncellen, superieure maskerades van namen en situaties van politici en kunstenaars, test en passant onze Couperuskennis en hoopt wat licht te zenden in onze duisternis. De muziek komt wellicht een andere keer. 

Lees verder

Cor

Karel Wasch over de ‘Reus Van Rotterdam’, zijn krachtige verstilde verzen die later in speedproza veranderden, uiteenlopende meningen, bekende Zestigers, De Nieuwe Stijl, willekeurige visitekaartjes en het losschroeven van naambordjes. Om met Cor Vaandrager te spreken, ‘Het is me wat!’

Lees verder

Poëtisch kijken naar catastrofes

Ik ben dichter, geen dokter, zegt Rogier de Jong. In deze column de beeldende kracht van een goed gedicht, of de poëtische kracht van een goed beeld, die de ervaring scheidt van de gebeurtenis en de zaken weer in het juiste perspectief plaatst – hoewel dat ‘uitzoomen’ best lastig is.

Lees verder

Troosteres van de bedroefden

Poëzie is wel religie voor ongelovigen genoemd. Columnist Jan Loogman en deze verwarrende tijd. Over vertrouwen, beperkte eigen controle, het veilig voelen in je eigen huis, de angstaanjagende leegte en stilte in de wereld, zijn op God vertrouwende moeder en Maria als de Moeder van Smarten, Heil van de zieken, Troosteres van de bedroefden. U kunt natuurlijk ook verder zoeken.

Lees verder