Gedichten

Loes van Beuningen

Een mij geheel vreemde Brian
werkte net bij de bushalte
binnen drie minuten toe naar de
“Zullen wij een keer een drankje doen?”-climax.

Ik hoop dat ik geloofwaardig was
toen ik zei:
“Ik heb een vriendje.”

Vervolgens kwam de bus
en bleek Brian
zowel een schijnwachtende
als een “maar ik bedoelde gewoon als vrienden!”-clown
te zijn

Maar goed,
mensen die koptelefoons op oren negeren
zijn sowieso uit wanhoop opgetrokken.

Lees verder

Gedichten

Bai Juyi

Ter nagedachtenis aan Goudklokje

Ziek en vervallen, een man van veertig,
stralend mooi, een meisje van nog geen drie,
geen jongen, heet ‘t dan, maar wat dan nog,
zoveel troost, en hoe ze me omhelsde!

Op een ochtend is ze van me weggenomen,
haar ziel is nu een schaduw in het nergens;
en ik denk aan hoe ze net voor ze stierf
haspelend haar eerste woordjes leerde zeggen.

Zo heb ik geleerd dat banden van vlees en bloed
ons niet anders dan vrachten van verdriet geven,
en alleen door te denken aan voordat ze er was
kon ik met m’n verstand de pijn de baas.

Veel tijd verging sinds mijn hart haar vergat,
drie keer werd het winter, drie keer lente;
maar vandaag ging de wond weer open
toen ik haar oude voedster tegenkwam.

Lees verder

Gedichten

Hanneke van Eijken

Op de rug van een stier

Iemand zei dat Europa niets meer is
dan een grillige vlek op een wereldkaart
zonder te beseffen dat de wraak van goden
van alle tijden is

dat Europa vele metamorfoses kent
zij is een eiland in de Indische Oceaan
een maan bij Jupiter
zevenentwintig landen die als koorddansers
in evenwicht
proberen te blijven
er leven godenkinderen die vergeten zijn
wie hun vader is

Europa is een vrouw
met een kast vol jurken
ze houdt er niet van om een vlek genoemd te worden
over wraak van goden en vrouwen
met jurken
kun je beter niet lichtzinnig doen

Lees verder

Gedichten

beeldbuis elke avond hadden wij ons ritueel na school en werk: koken, eten, afwassen. er gebeurde niet zoveel wat nieuws was. waar wij rapport van uitbrachten was hoe wij dachten dat het leven van onze lievelingspersonages die dag zou zijn. wij sloten gretig weddenschappen over wendingen, ontknopingen, cliffhangers. niemand kreeg ooit gelijk. toch stormden wij elke avond als halvegaren op de beeldbuis af. – wij hoefden niet te praten, leenden woorden uit series waaraan wij verknocht waren en spraken langs elkaar heen. nooit kwamen wij tot dialoog. voor elkaar bleven wij potdoof, verblind door de vrouw die we wat graag […]

Lees verder

Gedichten

entropie raas en ze spint rond mij morfine in fastmotion voedt mijn helemaal gevuld met ritme willen zijn   ik eet de pleinen met honderden ogen met muren en benen en monden en handen sleep door de huizen als kind tussen rekken advertentiedraken met bloedende darmen in het park kousehasjiesj, zwarte zingende monden                                                            (en kijk, ik kom los:)   ik draai ze rond mijn vinger, muntstuk aan mijn knokkels, als russellparadox in de praktijk leef ik hier,                     maar ik kan dit van mij willen noemen graaf mijzelf door gangen als met de myriademieren waar alles orde                              alles […]

Lees verder