Gedichten

Bootvluchtelingen als de bootvluchtelingen aanspoelen in een Siciliaanse haven is het altijd etenstijd niet dat het me niets doet maar klokvastheid is een gave ik eet mijn spaghetti en zie de laatste zwarten wegdrijven sommigen bijna blauw happend naar lucht het is geen zicht ik was mijn handen en zeg het hen ‘mondje dicht’   Highway to hell zachtjesaan naar nergens of misschien nog iets verder het spoor nog niet bijster neuk ik me verloren ‘an arse an arse my kingdom for an arse’ deze barre tijden vragen erom net als zij haar handen op de rug gebonden tilt ze […]

Lees verder

Gedichten

De groene sneeuw Ik zag dat in die lange winter de sneeuw groen was ik werd wakker, verrast, dat dezelfde sneeuw in de schittering van de zon ontdooide en de lege plaatsen opvulde met het zuivere groen als van een groen verkeerslicht. Ja, het groene licht voor het passeren van een kille waarheid naar een koele leugen als mijn onware ontwaken tussen het slapen door desondanks zei de liefde dat de groene sneeuw waarheid noch leugen is het is een mogelijke schoonheid die met de betekenis van het seizoen speelt zodat de hoop niet zonder toeschouwer achterblijft… Maftoen Amini (1926) […]

Lees verder

Gedichten

uitgeteld voor haar is vermageren een aankondiging van de dood, die ze altijd een kilo voor wil zijn elke ochtend op de weegschaal een verzadigde glimlach vijfennegentig kilo vijfenzeventig jaar schitterend maar het kan beter ik geef haar chocolademelk, kniel en kijk: stigmata in pantoffels verstopt stappen gaat moeizaam het bloed neemt een loopje met haar is niet te stollen ik moet er niet al te zwaar aan tillen het zijn slechts tekens die een heiden mag negeren zegt ze, na elke slok vult ze de laag slagroom weer aan voedsel voor de suikerspin die in haar bloedbaan klontjes kakt […]

Lees verder

Gedichten

Familiebezoek ik kom op bezoek en jij, je komt op verhaal tenen tikken tijd wegsluipend ‘s nachts je vond dat nooit leuk de stoeptegel voor je huis zwijgt nu net als iedere doodgewrochte avond vertrapt, doortrapt, opgelapte waarheid uitgegoten stilte zegende mij als een beschonken priester crucifixen als in die bomen met kerst seconden preken zitten, zwijgen, zwaluwwoorden die buiten je bereik fladderen de zzz’s van slaap ‘Ik kom om in het werk’ en jij, je komt op adem   Twee palen Twee geblakerde palen Koppen wit Als mijn ouders op het strand Malen de zee tot tijd Die neerstort […]

Lees verder

Gedichten

Een oude film is Rusland; waar je ook aan terugdenkt, steeds is daar die achtergrond met veteranen, ze dominoën met elkaar. Als ik een borrel neem en sterf, dan waait het in de vogelkers, dan is voorgoed die kleine jongen in shorts verdwenen van het erf. Een grijsbesnorde veteraan, zijn snoep weer in zijn zak gedaan, zal denken: waar is hij gebleven? Ik ben naar voren toegegaan.   Ode Jawel, een draver!* A.P. Nacht. Een ster. Klabakken rijden rond. Hun autolampen glijden door de straten en de kuilen, langs een muur, een boom, een heg, en als boze dromen schuilen […]

Lees verder