'Mijn verhalen ontaarden in reusachtige gedichten'

Ivo Allewaert: ‘Mijn toenmalige buren hadden klachten geuit betreffende ‘overwaaiende blaadjes handgeschreven papier die hun zwembad bevuilden’. Dat het slecht gesteld was met de isolatie van mijn huis wist ik ook wel, maar ik schrok toch toen de politie ineens aan mijn deur stond. De commissaris liet mij het druipende bewijsmateriaal zien, keek me recht in de ogen en sprak met dreigende stem ‘dit moet je laten publiceren!”

Lees verder

'De poëzie is voor het volk'

Eric van Hoof: ‘Ik had wel eens wat geschreven, maar ongeveer tien jaar geleden pakte ik het weer op en zette mijn gedichten op papier.’ Later heeft hij een aantal ervan proberen om te zetten naar een meer eigen taal. ‘Ook in de hoop dat de lezer er iets mee kan, want dat is belangrijk voor mij: de poëzie is voor het volk.’

Lees verder

'Een gedicht maken kan niet altijd'

Erik Lindner is bezig met de nieuwe bundel Terrein. ‘Ik denk wel dat het registrerend perspectief van mijn vorige bundel Tafel onverminderd terug zal keren in de gedichten, maar wat losser, en ook weer wat woordrijker, iets minder minimalistisch. En met Terrein ga ik naar buiten, net als mijn debuut Tramontane.’

Lees verder

'Spielerei werd plotseling ijzige ernst'

Vroeger schreef hij ook proza, maar inmiddels heeft de Vlaming Jan van meenen definitief voor poëzie gekozen: ‘Proza is uitgesponnen, vaak badinerend redeneren, eenzelfde gedachte hertalen. Poëzie is dat ene woord dat alles omvat, het tussen de regels suggereren, alleen het neusje van de zalm overhouden’.

Lees verder