Toon Tellegen – Stof dat als een meisje

In Stof dat als een meisje is Tellegen een knap vertolker van de stress die de mens ondergaat in het moeizame proces tot verinnerlijking van relationele problemen, en verhoudingen tot de natuur. Emily Kocken concludeert: “Dus dat doet de dichter sterk en onverveerd: de mens spat springlevend van het vel terwijl hij op de tafel slaat: ‘Ik kan niet leven.’ En Tellegen zegt, zacht, eeuwig met zichzelf in de contramine: ‘… en hij leefde langdurig en nauwgezet.’ Geen ingewikkelde toestanden of wereldschokkende esthetische ervaring, maar wel even, fijntjes, de mondhoeken omhoog.”

Lees verder

Juliën Holtrigter – Het feest van de schemer

In Juliën Holtrigters nieuwe bundel Het feest van de schemer is de poëzie zowel qua taal als qua beelden wel van een overweldigende rijkheid, maar zij biedt tegelijk ook weinig houvast. Bouke Vlierhuis moest zich een weg banen door een labyrint van religieuze symbolen, jeugdherinneringen, bespiegelingen op de toestand van de wereld en anekdotiek. Een ontdekkingstocht door het overvolle hoofd van een uiterst originele dichter.

Lees verder

Gerrit Komrij – Bombast en larie

Poëzie Kort: Tot slot door Bert van Weenen Aan al het goede komt een eind. Dat geldt helaas ook voor de Sandwich-reeks, die redacteur Gerrit Komrij nu zelf na zeven jaar afsluit met de twintigste bundel, Bombast en larie, een mooi roze boekje met ‘de 25 afschuwelijkste gedichten uit de Nederlandse literatuur’. Vier bladzijden gebruikt Komrij om zijn selectie tenenkrommende poëzie bij de lezer te introduceren. In die proloog legt de superpromoter van de Nederlandstalige dichtkunst uit dat je ook naar ‘slechte’ gedichten moet kijken om vast te kunnen stellen wat ‘goede’ poëzie is, wat ‘literatuur’ is. Je zou daaraan […]

Lees verder

Rien Vroegindeweij – Later wordt alles echter

Poëzie Kort: Boemdereboemboemboem door Bert van Weenen Het is een boek van ruim tweehonderd bladzijden geworden, de bloemlezing die de Rotterdamse dichter Rien Vroegindeweij samenstelde uit de zeven bundels die hij publiceerde sinds zijn debuut Een vliegtuig van beton uit 1973. Tevens staan er in Later wordt alles echter een aantal nieuwe gedichten (zeven sonnetten plus twee kwatrijnen). Veel gedichten van Vroegindeweij bevatten met milde ironie overgoten anekdotes, soms à la Buddingh’, andere keren meer à la Chabot, maar altijd direct en scherp, zakelijk. Nuchter en vaak toch ook met een acceptabele dosis weemoed schetst Rien Vroegindeweij de wereld om zich heen, […]

Lees verder

Charles Ducal – Toegedekt met een liedje

In Toegedekt met een liedje, de nieuwste bundel van Charles Ducal, is een dichter aan het woord die in grote vrijmoedigheid een bijna maximale openheid betracht in zijn zelfbeschouwing en reflectie op de wereld, die daarbij het doen van allerlei apodictische uitspraken niet schuwt, maar tegelijkertijd zeer behoedzaam en terughoudend is en letterlijk toedekt. Volgens Joop Leibbrand leidt het tot poëzie die even vanzelfsprekend als dwingend is en in de behandeling van de ‘grote’ onderwerpen liefde, seksualiteit, de dood en de poëzie zelf volstrekt overtuigend.

Lees verder