Veva Leye – HAP AX LE GO ME NON

‘Hap ax le go me non’ is het debuut van de Vlaamse dichteres Veva Leye. Ze gebruikt alle talen waarmee ze in aanraking komt. Recensent Kamiel Choi: ‘Zo vinden we programmeertermen (‘no class def found error triggers’) en uitdrukkingen in het Frans, Duits, Engels, Grieks en Spaans. (…) Het lijkt me dat de bundel de stilzwijgende beperking van een taalgebied wil doorbreken. Het risico dat de auteur neemt, namelijk niet goed begrepen worden, is voor deze poëzie juist wenselijk, zolang het effect de interactie tussen de lezer en de tekst aanwakkert.’

Lees verder

Elly de Waard – Het heterogeen

Maurice Broere bespreekt de negentiende(!) bundel van Elly de Waard: ‘Het heterogeen’. Een titel die de toon zet, want het gebruik van ‘heterogeen’ als zelfstandig naamwoord kunnen we als een neologisme opvatten. Maurice Broere waardeert haar stijl en taalvaardigheid, met “assonanties en alliteratie die onopvallend opvallen.” “Heerlijk om weer eens een bundel te lezen met goed lopende verzen en een aansprekende inhoud.”

Lees verder

Poëzie Kort – 2019 / 4

In de vierde Poëzie Kort van dit jaar recensies over ‘Het onzegbare gezegd’ van Will van Sebille (Eric van Loo), ‘Soldaten’ van Jos van Daanen (Hans Puper), ‘De man waarmee iets was’ van Kees Engelhart (Levity Peters) en ‘Niet het krassen van de kraai’ van A.H.J. Dautzenberg (Eric van Loo).

Lees verder

Henk Ester – Het vermoeden van Witten

Ivan Sacharov over ‘Het vermoeden van Witten’ van Henk Ester: ‘Fascinerend aan gedichten is dat iedereen zijn eigen taal bezigt. Woorden dragen wel betekenissen die iedereen min of meer bekend zijn, maar de manier waarop ze aan elkaar gelinkt worden openbaart de eigenzinnigheid van de schrijver. En dan is het weer even wennen – opnieuw leren lezen – als je een originele geest ontmoet, zoals Henk Ester.’

Lees verder

Ivo van Strijtem – Een kamer met een tafel en schrijfgerei

Paul Roelofsen weet zich geraakt door de nieuwe bundel van Ivo van Strijtem. Hij waardeert zijn subtiele humor en persoonlijke toets. Vooral in de Bijbels geïnspireerde gedichten komt de pure en muzikale lyriek van Van Strijtem goed tot zijn recht. “Er zijn dichters die niet alleen poëzie schrijven maar ook ademen. Ivo van Strijtem is er zo een. Een weldadige bundel.”

Lees verder