Gedichten

Nico Pot En toch Zo vaak werd poëzie misbruikt als gids op doortocht naar volwassenheid. En nog. Verliefdheid, Weltschmerz, de Natuur: de trits van opgevoerde sentimenten, die later leidt tot schaamrood op de kaken. En toch: De enkeling die volhield en zich waagde in de hordeloop naar roem, reacties en recensies en alle uitgevers en tijdschriften belaagde, zag soms zijn zielenpijn gevat in de magere dimensies van een bundeltje, gedrukt in Bembo of de Baskerville.

Jonathan Griffoen Nintendo Er werd een boomhut uit de takken geslagen omdat de buurvrouw graag naakt in de tuin lag. De buurman wees op het alleenrecht rond zijn vinger. Het rook naar vis en sloten en bier uit de haven. Er zit geen raam in, probeerde ik nog in de hoop dat volwassenen geen gaten in planken konden zien. Alle spijkers gingen in potten die ik niet mocht dragen. Je bestuurde de teevee met je vingers. Ze geurden naar hars, zweet en limonade. Er werden niet alleen takken geslagen, ik ademde, onverhoopt, op de Nintendo.

Wim Klooster IN GESPREK MET MIJN KLEINDOCHTER - wat leunde je? waarvan heb je gezeten? wat heb je gedroomd? - ik leunde moeizaam oud te zijn ik zat wel eens van de whiskey whiskey ik droomde in een rode roos te wonen - een rode roos? ja aldoor droomde ik iets te zeggen zodat er telkens gaten vielen die ik dan weer moest dichten

Vicente Huidobro Altazor. O el viaje en paracaídas / Hogevalk. Of de reis aan de parachute Fragmenten - vertaald door Piet Devos 2. Canto I Altazor, ¿por qué perdiste tu primera serenidad? ¿Qué ángel malo se paró en la puerta de tu sonrisa Con la espada en la mano? ¿Quién sembró la angustia en la llanura de tus ojos como el adorno de un dios? ¿Por qué un día de repente sentiste el terror de ser? Y esa voz que te gritó vives y no te ves vivir ¿Quién hizo converger tus pensamientos al cruce de todos los vientos del dolor? Se rompió el diamante de tus sueños en un mar de estupor Estás perdido Altazor Solo en medio del universo Solo como una nota que florece en las alturas d

Miranda Mei Eens was ik moeder Eens was ik kind, meisje, vrouw en toen moeder. De moeder met thee, mariakaakjes en melk, de mattenklopper voor de tucht de kusjes voor de zucht. Eens was ik moeder, de moeder van lila jassenkindjes, van oppompen van plastic trekkerbandjes, delver van dode kattenlijkjes. En wachter in de nacht. Nu vang ik vogels, en pluk dode vliegen van de muur. Ik kook bieten voor de vriezer, zeg tegen de baas hoe blij ik ben, de handel is weg. En los ben ik.

Jolies Heij Het is niet Het is niet dat de mussen schuw onder de daken kruipen, dat je al meer dan een week geen enkel gedicht geschreven hebt, dat de muzen zichzelf bedruipen dat zijn lippen bij haar oorring dat een gerookte kipsandwich ligt te verpieteren omdat je uit pure nijd iedere kruimel wilt verkwisten terwijl je onder de stoppelkin van je buurman door zijn blote hals verslindt, het is niet dat je de pijnpunten opzoekt en de vraagtekens voor lief neemt, een kapot hart valt te repareren of desnoods op te strijken met liefdevolle hand, alleen hij mag het vertrappen zo vaak hij wil hij mag je gedichten verbranden van de daken schreeuwen dat jij het satijn met messen verwondt... Het is dat jij achter hem aan en i

Hsia Yu EEN VOORBEELD EISEN wanneer iemand een voorbeeld eist hangen die gekleurde handdoeken lichtelijk neigend naar triestheid en leegte allemaal op dezelfde stok en bewijzen dat het onkenbare zwart in de badkamer gerangschikt is als zachte muziek verder is de nacht een elegant gevormd graf onder het wolftandkleurig maanlicht