Gedichten

Astrid Haerens

08:00

Deze ochtend:
de wolken neuriën naast de toon
een licht gezoem trekt door de lucht
de tram buigt meewarig met de straten mee.

Wij gaan ervoor! roepen pendelaars
in koor ze marcheren door de gangen
van de stad Wij gaan ervoor!
scanderen de kinderen ze overstijgen de bel
en gillen de tram rijdt er eentje omver
maar ze zijn toch met genoeg sust een vrouw.

Een hond staat in een hoek te janken
maar ook bij haar is het haar eigen schuld.

Deze ochtend schrijf ik de krant
opnieuw met inkt en vloeipapier.

Het nieuwe nieuws gaat als volgt:

Het huis staat nog altijd recht tegenover
ons brandde het ook gisteren niet een kat
liep slaperig voorbij een auto de
inbrekers bleven vandaag langer
liggen er werd toch geen kind gedood hoor
mijn hart klopte vandaag alleen maar in de maat.

Lees verder

Gedichten

Saskia Stehouwer

LUCHT

op een dag word je een eiland
waar de zee aan knaagt

de bomen laten hun bladeren vallen
de dieren trekken zich terug in hun holen
ook al ben jij
de bomen en de dieren

een dichte mist trekt op
je kunt jezelf niet zien
herinnert je nog contouren
een enkele berg

de vogels scheren
door de zonsondergang
bedelven de zee
onder hun getetter

voorbij de woorden
waait een wind
die je zal opnemen

Lees verder

Ik voel me prettig in mijn eigen woorden

Saskia Stehouwer (1972) studeerde Nederlands en Engels aan de Universiteit van Amsterdam. Na haar studie werkte ze jarenlang als redacteur en projectleider voor Savusa, het Zuid-Afrika instituut van de Vrije Universiteit. Vorig jaar oktober verscheen bij uitgeverij Marmer haar verrassende poëziedebuut ‘Wachtkamers’. Antoinette Sisto had het genoegen Saskia te mogen interviewen, op een koude zonnige januari ochtend bij haar thuis.

Lees verder

Gedichten

A.P.E. Veraar

Stockholm-syndroom

Spreek mij aan op straat
Vertel mij een verhaal
over een zielige hond
die nooit wordt uitgelaten

Geef mij snoep
Geef mij nog meer snoep
en verzeker me dan
dat er nog veel meer snoep is

Ik zal zonder morren plaatsnemen
achter de geblindeerde ramen
van je gehuurde bestelbus

en als we eindelijk bij je vrijstaande huis
met geluiddichte kelder zijn aangekomen
laten we dan samen geheimen maken

En dan beloof ik je
dat ik nooit iemand zal vertellen
over je verzameling opgezette dieren

Lees verder

Het eenvoudige grenst vaak aan het absurde

A.P. E. Veraar (1985) won in 2013 het Hendrik de Vries-stipendium en debuteerde op 13 december 2014 met de dichtbundel Zinkgaten bij uitgeverij Passage. Het eerste exemplaar van de bundel kreeg ze uitgereikt door wethouder Paul de Rook tijdens het cultureel festival Wildvang in het CBK te Groningen. Ze is columnist bij Glasnost, een lokaal radioprogramma en magazine.
Op een zonnige ochtend in winter 2014 ontmoet ik Leonie (A.P.E) Veraar in het lichte koffiecafé Doppio aan de Brugstraat in hartje Groningen. Vlak voordat de dichteres op retraite gaat naar Engeland heeft ze tijd om onder het genot van een cappuccino een aantal vragen te beantwoorden.

Lees verder