Gedichten

Jos Versteegen

Kikker gooit handgranaat

1

Een manufacturenzaak in Oost, groot gezin,
met een broer sliep ik in het schuurtje.
De muizen, steeds. Vliegende muizen, zeiden wij.
’s Ochtends in je hemd door het gras
naar de gootsteen in de keuken.

De buurman had een kolenhok.
In onze tuin wrikte ik een plank los, onderaan,
dan schepte ik wat kolen weg, niet veel,
hij mocht de voorraad niet zien slinken.
Als je geen plezier had, lag het aan jezelf.

Veel op straat, laat op school.
De Berlagebrug stond open –
de broeder zei het eerder nog dan wij.
Lachen, streken, kleine rottigheid.
Scheldnamen, elke jongen. Ik was Kikker.

Lees verder

‘Ik keer weer terug naar de vormvaste gedichten’

Hoe begint een aspirant-dichter met zijn eerste gedicht? In wiens traditie schrijft hij en wat zijn de regels? Weinig dichters vroegen zich dit af bij het schrijven van hun eerste werk. Voor hen en voor ieder die volgt is er nu Jos Versteegens toegankelijke poëzieboek De bliksem in je pen, met de basisregels en –begrippen voor iedereen uitgelegd. Jos Versteegen (Helden, 1956) publiceerde al zes dichtbundels en hij doceerde al lang poëzie op de Schrijversvakschool toen de vraag kwam van een redacteur van Meulenhoff of hij dat lesmateriaal niet eens wilde bundelen voor een boek. Daarom is er nu De […]

Lees verder

Ik houd er niet zo van jezelf aan te prijzen

Anneke Wasscher (Aalsmeer, 1946) begon in 2008 met het schrijven van verhalen en poëzie. Met proza werd ze tweemaal genomineerd voor de Piet Paaltjensprijs. In 2012 won ze de tweede prijs bij Literair Zeist met een verhaal. In 2013 won ze met poëzie de eerste prijs bij Stichting Ongehoord en bij de Hillegomse gedichtenwedstrijd. In 2014 volgde de Citerprijs met een gedicht bij een kunstwerk. Haar werk is gepubliceerd in ongeveer veertig verzamelbundels; in 2014 o.a. in ‘Blauwdruk’ en ‘Reizigersgeheimen’, allebei van uitgeverij Kontrast. Ook publiceerde ze in literaire tijdschriften, o.a. in ‘Schoon Schip’.

Lees verder

Gedichten

illegaal wanneer ik dichter bij je kom zie ik alleen een bange blik die naakt zijn pijlen op me richt en niemand die je warmen kan een schaduw valt over me heen negeert de grenzen tussen ons ik inhaleer de lucht van treurigheid zoek wapens tegen weerloos zijn een mens die nergens welkom is vervreemdt van zijn betekenis het laatste oordeel telt de dagen genade hoort je zeker niet de tenten worden nu geruimd jouw status schuilt in lichaamstaal ik breng je dekens voor de nacht zodat mijn binnenkou verdwijnt hier en nu in de genadeloze stilte van onze kamer […]

Lees verder

Kijken, happen, bouwen, lijmen, zalven, haperen

Astrid Haerens (1989) steekt momenteel veel energie in de voorbereiding van haar multimediale expositie ‘Schaamteloos Schoon’, over schoonheid bij de Burundese vrouw. Zij woonde een jaar in Bujumbura, de hoofdstad van Burundi en keerde later terug om onderzoek te doen voor dit project.
Ook is zij een enthousiaste theaterdocente en theatermaker. Zij trekt door België met een kindervoorstelling.
Daarnaast weet ze altijd nog tijd vrij te maken voor haar eerste liefde: schrijven. De Gids en Hard//Hoofd publiceerden werk van haar. Het Liegend konijn volgt in april van 2015.

Lees verder