Gedichten

Louis Esterhuizen

Lyfkaart

Jy ken die geure van haar lyf,
die reuk van perskes
onder borste. Die gewig daarvan

in jou hande. Jy ken die klam lower
van nat hare teen jou gesig.
So ook donkertyd se vreugdes
Wat sy oor jou lê.

En wanneer jy jou oë toemaak,
vind jy haar telkens weer
in al die voue terug: van agter die knie,

tot in die elmboog se waai;
van die voet se spoor, tot die kurwes
om oogbank en neus. Van wimper
tot sool ken jy immers

die geluide, die kreun van ‘n lyfkaart
wat behoue, dog bykans
verlore is.

Lijfkaart

Jij kent de geuren van haar lijf,
de reuk van perziken
onder borsten. Het gewicht daarvan

in je handen. Jij kent het klamme lover
van natte haren tegen je gezicht.
Zo ook de vreugden van de donkerte
die zij over je legt.

En wanneer je je ogen sluit,
vind je haar telkens weer
in al de vouwen terug: van achter de knie,

tot de knik van de elleboog;
van de holte van de voet, tot de kurven
rond oogkas en neus. Van wimper
tot zool ken jij immers

de geluiden, de kreun van een lijfkaart
die behouden, maar bijkans
verloren is.

Vertaling: Chris Coolsma

Lees verder

Lennart Sjögren: een koel, soms wreed oog

De Zweedse dichter Lennart Sjögren werd in 1930 op het eiland Öland in de Oostzee geboren. Op negentienjarige leeftijd debuteerde hij als dichter en nu, ruim een halve eeuw later, geldt hij als een vooraanstaand auteur in zijn vaderland. In deze aflevering plaatsen wij een aantal gedichten uit de bloemlezing Oog om oog, plus een reeks teksten die Bernlef ons onlangs ter beschikking heeft gesteld.

Lees verder

Gedichten

Lennart Sjögren

DINGEN

Het best was het op de grens van de dageraad
zichtbaar na het uur van de wolf
waarin dingen ons met heldere blik konden gadeslaan.

Dingen zijn nauwelijks mensen
noch dieren
maar zij wonen zoals wij in hun gesloten schaal
en wanneer zij kapot worden geslagen hoor je
een gekraak van brekend gebeente.

Vraag mij niet naar hun ontstaan
noch naar hun uiteindelijke bestemming
– maar zonet op de grens van de dageraad
hoorde ik ze blaffen als opgewekte honden
die het spoor hebben ontdekt.

Vertaling: Bernlef

Lees verder

Gedichten

Miroslav Holub

zondag

De marathonlopers hebben de bocht bereikt:
zondag, de dag van trieste liedjes
bij de spoorbrug
en de wolken.

Jouw ogen, in het zenit –
dat te zeggen zonder je lijf te gebruiken is
als hardlopen zonder de aarde te raken.

Dertig jaar geleden
kwam hier een transport langs, open wagons
beladen met silhouetten,
hoofden en schouders geknipt
uit het zwarte papier van horror.
Die mensen hielden van iemand,
maar de trein komt leeg terug,
elke zondag, alleen
wat haarspelden
en sintels
op de bodem.

Wie weet hoe de aarde te raken,
wie weet hoe de aarde niet te raken.

We kunnen alleen nog geloven
in het bestaan van de marathonfinish
binnen twee uur en veertig minuten,
bij oorverdovend gedreun van wolken
en lege open wagons
op de spoorbrug.

Lees verder

Aftrekken van de eeuwigheid

Miroslav Holub (1923-1998) geldt als een van de godfathers van de Europese poëzie. De vorig jaar verschenen, door Jana Beranová samengestelde bloemlezing De geboorte van Sisyphus vormt dan ook een enorme verrijking voor ons taalgebied. Meander sprak met de vertaalster over een bijzonder man én dichter.

Lees verder