Gedichten

Y.M. Dangre

Twee meisjes zo zacht

Op een bank zit mijn schaduw en zijn rug
Gekromd in de zonneslag van een droom, ik kijk
Naar de schaduwjurkjes van de wind en leg mij
Languit in het geritsel van twee meisjes
Die schommelen in mijn losgewaaid verdriet.

Hun gezichtjes laaien op, zingend groeien ze
Het gebladerte van mijn ogen vol en blozen
De traag uitgezaaide dagen van mijn geheugen groen
Tevoorschijn. Ze gieten mijn eetbare nerven
Van oude liefde vol.

Twee meisjes zo zacht van aarde, zo lenig
In mijn vuurschors gekropen dat ik bijna barst
Van hun onderzeese honing en mijn huid
Terstond het licht, de dubbele plantengroei
Van hun adem aanneemt.

Lees verder

Gedichten

Astrid Dewancker

een manier van zwijgen

soms wil ik mezelf
te buiten gaan in breken en in snijden
als mijn hand een naakt wijnglas omklemt
reik ik naar scherven

aan jou doodgaan kan ik niet
jij die al mijn monden zingt
en met je ogen draait
als je oude Château La Tour proeft

dit is geen mime met de kiezen op elkaar
dit is woordloos voor de hand liggen
liefhebben is een manier van zwijgen

Lees verder

Jabik Veenbaas, een ziel met aardse contouren

Nog niet zo lang geleden verscheen bij Uitgeverij De Contrabas De zon, het smalle bed, mijn lichaam, de nieuwste, prachtig vormgegeven bundel van Jabik Veenbaas. Sander de Vaan had een e-mailgesprek met deze opmerkelijke dichter over huismussen, lichtblauwe bikini’s, ecce homo en nog veel meer.

Lees verder