De favorieten van Jinze de Klerk

In de serie Favorieten van Meandermedewerkers de drie lievelingsgedichten van Jinze de Klerk.

Todesfuge

Schwarze Milch der Frühe wir trinken sie abends
wir trinken sie mittags und morgens wir trinken sie nachts
wir trinken und trinken
wir schaufeln ein Grab in den Lüften da liegt man nicht eng
Ein Mann wohnt im Haus der spielt mit den Schlangen der schreibt
der schreibt wenn es dunkelt nach Deutschland dein goldenes Haar Margarete
er schreibt es und tritt vor das Haus und es blitzen die Sterne er pfeift seine Rüden herbei
er pfeift seine Juden hervor läßt schaufeln ein Grab in der Erde
er befiehlt uns spielt auf nun zum Tanz

Schwarze Milch der Frühe wir trinken dich nachts
wir trinken dich morgens und mittags wir trinken dich abends
wir trinken und trinken
Ein Mann wohnt im Haus der spielt mit den Schlangen der schreibt
der schreibt wenn es dunkelt nach Deutschland dein goldenes Haar Margarete
Dein aschenes Haar Sulamith wir schaufeln ein Grab in den Lüften da liegt man nicht eng

Er ruft stecht tiefer ins Erdreich ihr einen ihr andern singet und spielt
er greift nach dem Eisen im Gurt er schwingts seine Augen sind blau
stecht tiefer die Spaten ihr einen ihr anderen spielt weiter zum Tanz auf

Schwarze Milch der Frühe wir trinken dich nachts
wir trinken dich mittags und morgens wir trinken dich abends
wir trinken und trinken
ein Mann wohnt im Haus dein goldenes Haar Margarete
dein aschenes Haar Sulamith er spielt mit den Schlangen

Er ruft spielt süßer den Tod der Tod ist ein Meister aus Deutschland
er ruft streicht dunkler die Geigen dann steigt ihr als Rauch in die Luft
dann habt ihr ein Grab in den Wolken da liegt man nicht eng

Schwarze Milch der Frühe wir trinken dich nachts
wir trinken dich mittags der Tod ist ein Meister aus Deutschland
wir trinken dich abends und morgens wir trinken und trinken
der Tod ist ein Meister aus Deutschland sein Auge ist blau
er trifft dich mit bleierner Kugel er trifft dich genau
ein Mann wohnt im Haus dein goldenes Haar Margarete
er hetzt seine Rüden auf uns er schenkt uns ein Grab in der Luft
er spielt mit den Schlangen und träumet der Tod ist ein Meister aus Deutschland

dein goldenes Haar Margarete
dein aschenes Haar Sulamith

(c) Paul Celan
uit Mohn und Gedächtniss (1952)


Vertaling Todesfuge

Zwarte melk van de vroegte wij drinken die ’s avonds
wij drinken die ’s middags en ‘s morgens wij drinken die ’s nachts
wij drinken en drinken
wij delven een graf in de winden daar ligt men niet krap
Een man woont in ‘t huis die speelt met de slangen die schrijft
die schrijft als het schemert naar Duitsland jouw gouden haar Margarete
hij schrijft het en komt uit zijn huis en de sterren flonk’ren hij fluit om zijn honden
hij fluit zijn joden te voorschijn laat delven een graf in de aarde
hij beveelt ons speel nu ten dans

Zwarte melk van de vroegte wij drinken je ’s nachts
wij drinken je ’s morgens en ’s middags wij drinken je ’s avonds
wij drinken en drinken
Een man woont in ’t huis die speelt met de slangen die schrijft
die schrijft als het schemert naar Duitsland jouw gouden haar Margarete
Jouw assige haar Sulamith wij delven een graf in de winden daar ligt men niet krap

Hij roept hee jullie steek dieper de grond in en jullie daar speel en zing
hij grijpt naar het staal aan zijn riem hij zwaait het zijn ogen zijn blauw
steek dieper de schop jullie daar en jullie speel verder ten dans

Zwarte melk van de vroegte wij drinken je ’s nachts
wij drinken je ’s middags en ‘s morgens wij drinkens je ’s avonds
wij drinken en drinken
een man woont in ’t huis jouw gouden haar Margarete
jouw assige haar Sulamith hij speelt met de slangen

Hij roept speel zoeter de dood de dood is een meester uit Duitsland
hij roept strijk donkerder aan de violen dan stijg je als rook de lucht in
dan heb je een graf in de wolken daar lig je niet krap

Zwarte melk van de vroegte wij drinken je ’s nachts
wij drinken je ’s middags de dood is een meester uit Duitsland
wij drinken je ’s avonds en ‘s morgens wij drinken en drinken
de dood is een meester uit Duitsland zijn oog is blauw
hij raakt je met loden kogel hij raakt je nauwkeurig
een man woont in ’t huis jouw gouden haar Margarete
hij hitst zijn honden tegen ons op hij schenkt ons een graf in de lucht
hij speelt met de slangen en droomt de dood is een meester uit Duitsland

jouw gouden haar Margarete
jouw assige haar Sulamith

Vertaling: C.O. Jellema (website celan.nl)
Vuilniszakken

Zoals ze daar ’s morgens
op de stoep tegen elkaar
aan geleund warmte zoekend
in hun plastic jassen
staan te wachten, grijs,
vormeloos, vol afgedankt
leven, tegelijk broos
en weerloos. Je zou ze
weer naar binnen willen
halen, je ouders
wachtend op de bus.

(c) Victor Vroomkoning
uit Echo van een echo (Manteau, 1999)
De mist vriest aan

De mist vriest aan: het bos is wit.
Vier harige uitheemse ossen,
huiverend, hun kop gebogen,
staren naar de harde mossen.

Ik schrik ervan hoezeer zij lijken
op een mens die al zijn dromen
plots is kwijtgeraakt en weet
er niks voor in de plaats te krijgen.

Goed, nieuwe winter aan de kust,
de gloed van waanzin in mijn ogen
dempt je kou die door mijn leden trekt,

dus ik maak me niet meer druk
om wat oprukt tussen de bomen,
de tanden blinkend in de gesperde bek.

(c) Pieter Boskma
uit Het violette uur (Prometheus, 2008)

foto (c) Alja Spaan, Alkmaar, Grote Kerk, 6 mei 2017

Geplaatst in Gedichten.