Gedichten

Hedwig Selles

Ik was verdwaald,
op weg naar de man van het
maatwerk, die mij verzekerde, dat er ergens nog iets te vinden zou zijn

‘ziet, ik maak alle dingen nieuw’

mijn gedachten vielen elkaar in de rede,
kwaakten aanwijzingen
in navolging van de ratel in mijn kop
‘alle dingen nieuw’

-zijn handen lazen bevend van papier-
de eeuwig hulpeloze had hulp nodig

en ik geloofde in hem zoals ik in mijn moeder geloofde

Lees verder

Gedichten

Du Fu

Maannacht

Ver in dat godverlaten oord ziet zij
vannacht dezelfde maan; maar zonder mij.
Ik denk hier aan haar, en aan de kinderen,
weten zij nog wel iets van de hoofdstad?
De mist leent geur van haar natte haar,
de maan glans van haar blanke armen.
Wanneer staan we weer samen bij het raam
en laten die maan dezelfde tranen drogen?

Vertaling: Daan Bronkhorst

Lees verder

Gedichten

Anobium Zo zijn wij getraind in doen alsof de houtworm in huis ons niet kan deren We zien hoe hij de overloop naar de slaapkamer vraatzuchtig ruïneert en met veel kabaal de deur uit haar hengsels hijst Het houtmeel vegen we gracieus onder de mat. De larve zakt bij voorkeur naar de weekste delen van het koude hout Straks vreet hij de poten weg en zelfs dan, als we met een smak op de mulle vloer belanden, zullen we het veel gedoe om niets vinden Zo zijn wij. Zo veinzen wij ons een veilig houtwormloos bestaan M Deze stad die […]

Lees verder

Gedichten

Soms moet dat Ik sta met mijn open mond vol geluk te wachten tot iemand het eruit pakt wil je het geluk uit mijn keel pakken zodat ik er niet langer over struikel tijdens het praten misschien zou je kunnen luisteren op de kruk bij mijn knie kunnen zitten zeggen dat je iets leuks gaat doen dit weekend dat je van alles van plan bent en vragen of ik daar de uitvoering van wil worden misschien kun je mijn hand vasthouden als we nog eens samen voor een winkelruit ons af staan te vragen hoeveel de papieren vogel kost of […]

Lees verder

Gedichten

Het leven is precies wat het is (Lívið er just tað, sum tað er) Nog maar een paar stappen, dan ben je er niet meer. Een restant van je lucht blijft altijd hangen in je kledingkast, de druppelende kraan in de keuken beseft niet goed dat je weg bent. Wanneer een baarmoeder, ontstoken bij middernachtlicht, op je wacht, wat dan nog? En wat als je opnieuw het niets wordt wat je was voordat je in de baarmoeder gegoten werd? Het heeft geen zin om te verlangen naar wat voorbij is. Je bent nooit te laat of te vroeg geboren. Knies […]

Lees verder