Over taalluikjes, het recht en krokodillen

Hanneke van Eijken (1981) zit dagelijks achter de schrijftafel, waar ze het poëtische ambacht met het wetenschappelijke combineert. Maar niet alleen is ze aan de schrijftafel te vinden, ook kom je haar tegen in literaire tijdschriften en is ze te zien op literaire podia. Zo stond ze in 2011 nog in de finale van het NK Poetryslam. Eveneens organiseert ze iPoetry Live, een tweemaandelijkse literaire voorstelling van het Poëziecircus in Utrecht. Meander sprak met haar.

Lees verder

Gedichten

Hanneke van Eijken

Op de rug van een stier

Iemand zei dat Europa niets meer is
dan een grillige vlek op een wereldkaart
zonder te beseffen dat de wraak van goden
van alle tijden is

dat Europa vele metamorfoses kent
zij is een eiland in de Indische Oceaan
een maan bij Jupiter
zevenentwintig landen die als koorddansers
in evenwicht
proberen te blijven
er leven godenkinderen die vergeten zijn
wie hun vader is

Europa is een vrouw
met een kast vol jurken
ze houdt er niet van om een vlek genoemd te worden
over wraak van goden en vrouwen
met jurken
kun je beter niet lichtzinnig doen

Lees verder

Anne Büdgen – Ik schrijf u nog

Met poëzie sla je geen deuk in een pakje boter, dat weet elke realist. Maar dat je in een gedicht iemand onder de trein kan schrijven, laat Anne Büdgen zien in haar bundel Ik schrijf u nog. Poëzie met impact, alleen weggelegd voor de liefhebbers.

Lees verder

Wim Jilleba – Drie stromen

Drie stromen van Wim Jilleba is een sympathieke bundel. Maar omdat de gedichten blijven steken in bedoelingen blijft de ontroering uit. Dat komt doordat de schrijver benoemt, niet oproept.

Lees verder