Harry Vaandrager – Koprot

Over Harry Vaandragers romandebuut Aan barrels schreef Piet Gerbrandy: ‘De grofheid van de taal, de brute kracht van de beelden en de walging van het bestaan spatten de lezer tegemoet.’
Drie kwalificaties en evenzovele aanbevelingen, zal de uitgever gedacht hebben en hij plaatste de uitspraak op het achterplat van Koprot, de verhalenbundel waarmee Vaandrager de weg die hij met Aan barrels insloeg, vervolgt.

Lees verder

Emily Kocken – Witte vlag

Emily Kocken (New York, 1963) schreef enkele jaren poëzierecensies voor Meander. Nu debuteert ze met de lijvige roman Witte vlag. Een intelligent geschreven, ontregelend boek.

Lees verder

Waar kan ik nog een deur kwijt?

F. Starik (1958) is schrijver, dichter, zanger en kunstenaar. Hij studeerde aan de Rietveld Academie en de Rijksacademie, fotografie en mixed media. In 1987 verscheen zijn officiële debuut Nepvuur (In de Knipscheer), spoedig gevolgd door de geruchtmakende bloemlezing Maximaal. Sinds 2002 beheert Starik de Amsterdamse Poule des Doods, een groep dichters die in wisselende samenstelling bij eenzame uitvaarten gedichten schrijft en voordraagt. Daarover schreef hij inmiddels twee boeken, De eenzame uitvaart (2005) en Een steek diep (2011, beide bij uitgeverij Nieuw Amsterdam) Inmiddels is Door verschenen, Stariks negende dichtbundel.

Lees verder

Drie gedichten van Martin Aart de Jong

Martin Aart de Jong (Hellevoetsluis,1966) studeerde Engelse taal- en letterkunde in Leiden. Hij is dichter en bestuurslid van het Leids Dichtersgilde, waar hij als mede-organisator bij een breed scala aan literaire activiteiten betrokken is. Gedichten publiceerde hij eerder in Krakatau, Pomgedichten en in diverse verzamelbundels.

Lees verder

Gedichten

Stilleven Ik denk soms ook: ach, laat ze maar ik heb de taal niet uitgevonden en de tijd die veegt me uit met een streep verf op een woest schilderij -ik weet die namen niet van schilders- ik kijk naar strepen veeg ze uit mijn ogen. Ik kijk alsof de tijd een zoete roze limonade is die door een rietje kruipt mijn tong wil spreken maar de tijd die sluipt over mijn papillen verbittert tot zoet het tast mijn tanden aan ze waren wit en onbeschreven tot ik lopen leerde. Nu denk ik alleen in tijd. Prehistorie Juist als je […]

Lees verder