Gedichten

onze ratio een radio die dag en nacht een ruis voortbrengt het sneeuwt in je oren, je denkt altijd wel ietshoewel meestal weinigvan kwaliteit het gevoel dat je niet alles voor het zeggen hebtterwijl je schrijft, het denken dat als een blauweballon in een carrousel voorbijkomt, knapteen gedachte die opstijgt, naar je zwaaitde pluim grijpt, gratisnog een rondje ik ben geen dadermaar zou dader willen zijn doen is belangrijk Van beddengoed vouw ik een vrouwen noem haar tegenwicht’s avonds lig ik in haar armenmaar ze vindt het niksomdat ik boos bennaai ik haar mond dicht ze heeft haar stemmet naald […]

Lees verder

Klassieker 209: Jaap van den Born – Hemels Tafereel

In het huis van de poëzie zijn veel kamers. Sommige zijn traditioneel ingericht, met eikenhouten meubelen en dikke tapijten. Andere zien er strak en modern uit. Soms wordt er een nieuwe vleugel aangebouwd. Valt ‘light verse’ wel onder de serieuze poëzie? Inge Boulonois vindt van wel, en analyseerde voor ons deze maand een gedicht van Jaap van den Born.

Lees verder

Harry Vaandrager – Maskerade

Hans Puper over ‘Maskerade’ van Harry Vaandrager: ‘Wat is ‘Maskerade’? Een roman? Zo werd het boek gepresenteerd. Maar het telt slechts 96 bladzijden. Is het dan een novelle? Zou kunnen. Of een plotloos prozagedicht? Vaandrager zelf rept over poëtisch proza. Het maakt niet uit: een lezer kan in dit geval zelf een genremasker kiezen. ( … ). De thematiek is van alle tijden, maar lijkt nieuw door de bijzondere vorm. De grote kracht van Vaandrager ligt echter in zijn weergaloos goede stijl.’

Lees verder

Dirk Kroon – Sterveling

Hans Franse over ‘Sterveling’ van Dirk Kroon: ‘Het is geresigneerde poëzie, niet uitbundig literair, geen dubbele bodems en fiorituren en nauwelijks beeldspraken ( … ). De thematiek is samengevat de eindigheid van het bestaan, inclusief de aanwezigheid van de dood. Daarbij komt het moeten accepteren van het ouder worden (wat moeilijk is), met alle gevolgen van dien als het wegvallen van mensen om je heen.’

Lees verder