Poëzie Kort 2018 / 4

In ‘Poëzie Kort 2018/4’ recensies van Yolandi de Beer, Hans Franse, Hans Puper en Lennert Ras over ‘Voor ek my kom kry’, de bundel van Pirow Bekker die het soms rauwe leven in Zuid-Afrika weerspiegelt, het debuut ‘Hemeltranen’ van Esther de Beun, ‘Het Liegend Konijn 2018/2’ en de vervreemdende bundel ‘Dembrandt’ van Marc van der Holst.

Lees verder

“Het juiste woord”

In de serie ‘gesprekken met Meandermedewerkers’ het vierde gesprek: Marten Janse met Inge Boulonois die belang hecht aan de logica van taal, veel voldoening put uit haar passie voor poëzie en stilte nodig heeft om te kunnen schrijven en zo haar idioom van geluk vormt.

Lees verder

Stefan Hertmans – Onder een koperen hemel

Herbert Mouwen is zeer ingenomen met de nieuwe bundel van Stefan Hertmans: ‘Onder een koperen hemel’ is wat de vorm en leesbaarheid betreft een toegankelijke dichtbundel, maar dat geldt zeker niet voor de inhoud.’ Maar wie de moeite neemt om in de bundel door te dringen wordt beloond. Mouwen typeert hem als een betekenisvolle bundel, die in zijn ogen nu al een mijlpaal is in de dichtkunst van de lage landen.

Lees verder

Harmen Malderik

Harmen Malderik (Ravenstein, 1947) debuteerde als dichter in 2016 met Het zwarte gat, een bundel met wieler- en andere sportgedichten. Daarnaast publiceerde hij romans en reisverhalen. In de zomer van 2018 verscheen zijn (reis)roman Wens dat de weg lang mag zijn. foto Gabrielle Honig     Thuisfietser het waait maar hij voelt geen wind het regent maar hij wordt niet nat hij heeft de natuur opgesloten in een kast zijn benen voelen zwaar maar draaien gestaag in het perpetuum mobile van de stilstaande beweging hij schakelt verlichting de helling is digitaal tien procent en tweedimensionaal het zonlicht treft het zonlicht […]

Lees verder

Edwin Fagel – Het extatische landschap in

Hans Franse is enthousiast over de nieuwe bundel van Edwin Fagel, omdat de gedichten een consistent geheel vormen en –in tegenstelling tot veel vrijblijvende hedendaagse poëzie– een onderwerp hebben dat ertoe doet. Bovendien realiseren zij de oerfunctie van het gedicht: de bezwering, de eenwording. ‘Het extatische landschap in’ laat zien, dat er “in deze materialistische tijden nog plaats is voor mystiek.”

Lees verder