Bert Bevers – Nederzettingen

Peter J.R. Vermaat las de bundel ‘Nederzettingen’ van Bert Bevers. Hij heeft bewondering voor de compositie van de eerste reeks gedichten en de taal is klankrijk. Maar: ‘Poëzie moet, om tot steeds weer tot herlezen uit te nodigen, ofwel een zekere raadselachtigheid hebben, die je door die herlezing steeds dichter op de hielen lijkt te komen (…), ofwel een kwaliteit in taal die het gedicht tot een gezochte omgeving maakt (…). In deze bundel heeft uitsluitend de eerste afdeling een blijvende aantrekkingskracht voor mij. Ten aanzien van de tweede helft blijft het vooralsnog bij nieuwsgierigheid.

Lees verder

“Wij weten nog zo weinig”

“Ons bestaan in een onmetelijk en eeuwig heelal is een raadsel. Wij weten nog zo weinig. Toch ben ik er intuïtief van overtuigd dat het universum, hoe en wat weet ik niet, ten diepste een bezield universum is.” Die bezieling zit in de gedichten van Atze van Wieren. Zijn bundel Eeuwig leven werd “een bepaald eindstation maar een nieuw thema zal zich vanzelf wel aandienen.”

Lees verder

Alja Spaan – Tegen het vergeten en voor de behoedzaamheid

Maurice Broere over ‘Tegen het vergeten en voor de behoedzaamheid’ van Alja Spaan: ‘Ze neemt ons mee in haar wereld en gunt ons een ruime, intieme inkijk soms op het erotische af, maar nooit scabreus, altijd met ruimte voor de lezer om een eigen invulling te geven. Universele gevoelens en waarnemingen zijn origineel verwoord. Een van de betere bundels die ik in 2018 heb mogen inzien.

Lees verder

Bhai

De een vindt zijn poëzie pessimistisch en nostalgisch terwijl een ander het meditatieve karakter ervan benadrukt, de korte regels roepen op tot overpeinzing. De Surinaamse dichter Bhai (James Ramlall) overleed 19 december j.l.

Lees verder

Onno-Sven Tromp – Een euro of een groet

Het schrijven van sonnetten lijkt voor Onno-Sven Tromp een bijzonder serieuze aangelegenheid. Wat beweegt een eigentijdse dichter ertoe zich zo te beperken? En leidt deze beperking tot meesterschap? De dichter is vaak op zoek naar gemoedsrust, het gedicht blijkt een oase. Eric van Loo las ‘Een euro of een groet’ met plezier en moest soms hardop lachen om bepaalde wendingen. Al vreest hij ook, dat sprake kan zijn van onbedoelde humor.

Lees verder