Rogier de Jong – Memento

Kamiel Choi over ‘Memento’ van Rogier de Jong: [Hij] komt van buiten de poëziewereld en beschrijft in eenvoudige taal taferelen die invoelbaar zijn en in de geest van een actieve lezer kunnen worden herschapen. De taal in ‘Memento’ is onmachtig maar de bundel roept soms beelden op die de lezer bijblijven.

Lees verder

“de woorden krijgen naar mijn gevoel opnieuw ruimte om te ademen”

Het lezen en schrijven van poëzie ordent nog steeds de gedachten van Laura Tack op de meest vrije manier; dat deed het van jongs af aan. De lenigheid van taal groeit mee met de complexe menselijke gevoelens, geen enkele wetenschappelijke analysedrang kan ze bedwingen. Haar gevoeligheid voor de diverse indrukken bedwingt ze in haar gedichten als een tuinman die zorgvuldig de bomen snoeit.

Lees verder

Carl De Strycker & Yves T’Sjoen (red.) – Diep en binnensmonds. Over Hercules, Richelieu en Nostradamus van Paul Snoek

‘Diep en binnensmonds’ (red. Carl De Streycker & Yves T’Sjoen) bevat beschouwingen over de bundels ‘Hercules’, ‘Richelieu’ en ‘Nostradamus’ van Paul Snoek. Herbert Mouwen: “Het boek is een veelkleurig palet van invalshoeken om de poëzie van Paul Snoek te bestuderen. Persoonlijk had er voor mij nog meer ingegaan mogen worden op het drieluik als eenheid (…). Niettemin draagt ‘Diep en binnensmonds’ op positieve wijze bij aan de hernieuwde aandacht voor het werk van deze markante Vlaamse dichter.”

Lees verder

Aly Freije

‘Echo’s uit dagboeken vol herhaling’, ‘stemmen’ maar ook de stilte van de winterakkers in het sneeuwlandschap, daartussen beweegt dichter Aly Freije zich behoedzaam. Uiteindelijk ‘stollen de zinnen in de nacht tot ijs’ maar niet voordat wij ze ook gehoord hebben. In haar taal de zorg voor het bestaan, de natuur, de bewoners en het milieu.

Lees verder

Toon Tellegen – Een van ons zal omkijken. Zijn mooiste gedichten.

‘Een van ons zal omkijken’ is de fors uitgevallen bloemlezing die taalkunstenaar Toon Tellegen (1941) voor ons heeft samengesteld uit veertig jaar dichterschap. In de ogen van Eric van Loo beschikt Tellegen over een geheel eigen stijl. Hij ziet weinig overeenkomsten met of verwijzingen naar het werk van anderen. Veel van Tellegens gedichten ademen een surrealistische sfeer, waarbij de personificatie een kenmerkende stijlfiguur is om de werkelijkheid uit het lood te zetten.

Lees verder