Mona Thomasse

Hoe lang geleden is het dat wij een belofte voor de toekomst waren? Gelukkig is onze hoop gevestigd nu op Mona Thomasse die schrijft alsof ze nooit anders gedaan heeft. Bij en met haar ‘kraken trappen in een zelfbedachte taal’, ‘porselein lacht’, ‘beelden snerpen nog ergens’ en ‘punten vormen woorden’. En die cello bespeelt ze ook nog eens!  

Lees verder

René Smeets – Alles gestolen

Het bijzondere van René Smeets is dat hij met zijn bundel ‘Alles gestolen’ voortgaat in de geest van het werk van de Duitse dichter Hans Magnus Enzensberger. Recensent Maurice Broere wordt er vrolijk van: ‘Met een licht spottende stijl worden de meest uiteenlopende zaken besproken en in verband gebracht met de in deze wereld levende mens.’

Lees verder

Misverstanden

Hans Puper lost een paar misverstanden op over Meander, recensenten en de opvatting dat het belangrijk is de bedoelingen van een dichter te kennen.

Lees verder

Koen Vlerick

Vanuit een bloemengemeente nabij Gent deelt dichter, kunstenaar Koen Vlerick met ons zijn flowerpower. Er zijn genoeg redenen actief te zijn als kunstenaar en naast wereldvrede is de poëzie misschien wel ons basisrecht. Die van hem is muzikaal en verrassend, speels en tegelijk nadrukkelijk, verzonnen en tevens heel natuurlijk, met nieuwe woorden in een tegenwoordige tijd.

Lees verder