Herwarth en Paul

Hans Franse over de ontplooiing van een Prins der Nederlandstalige dichters: Paul van Ostaijen. Het geweld van de Eerste wereldoorlog heeft het werk van van Ostaijen bepaald. Hoe kwam van Ostaijen in Berlijn? Wat was zijn band met uitgever Herwarth Walden van het tijdschrift ‘Der Sturm’ en met wie maakte hij allemaal kennis? Over inspiratie en revolutie, serieuze menselijkheid en klankpoëzie.

Lees verder

Klassieker 244: Menno Wigman – Promesse de bonheur

Het liefdesgedicht ‘Promesse de bonheur’ uit de bundel ‘Mijn naam is Legioen’ was niet enkel een favoriet van Menno Wigman zelf, ook recensenten en samenstellers van verzamelbundels blijken het te koesteren. Het gedicht is dus hard op weg om een klassieker te worden. Joost Dancet – ondertussen de nieuwe eindredacteur van deze reeks – vindt dat volkomen terecht!

Lees verder

Hubert van Herreweghen – Verzamelde Gedichten

Recensent Kamiel Choi vindt ‘Verzamelde gedichten’ van Hubert van Herreweghen een buitengewone, zorgvuldig samengestelde bundel: ‘’De verzamelde werken van de ‘nestor van de Vlaamse poëzie’ Hubert van Herreweghen is een dikke pil van 976 bladzijden. Voor literatuurliefhebbers vooral interessant om de ontwikkeling die van Herreweghen heeft doorgemaakt in 72 jaar. Dit is een dichter die veel meer bekendheid in Nederland verdient.”

Lees verder

“alsof het gedicht me onder schot houdt”

Debutant Laurine Verweijen over onbeschroomd en soepel zijn, vanzelfsprekendheid, schaamte, ongemak, alles willen begrijpen wat er nou precies gebeurt, dicht bij jezelf komen, bij alle vrouwen, het verzamelen van materiaal, de zoektocht of worsteling, het proces, het loslaten en iets van de waarheid en dan met een beetje geluk: een goed gedicht!

Lees verder

Heidi Koren – Wie dit leest is gek

Een lyrisch ik, dat zorgvuldig is ontdaan van emotie, neemt het dagelijkse leven waar
in de bundel ‘Wie dit leest is gek’ van Heidi Koren. Recensent Peter Vermaat: ‘Hier lijkt een dichter aan het woord die vooral wil voorkomen dat haar taal als poëzie herkend wordt. De klanksuggestie en de variatie in betekenis die de lezer op het verkeerde been zet, ik kan ze in deze bundel niet aanwijzen. De lezer mocht eens willen herlezen wat er niet staan mag. Die is gek.’

Lees verder