‘Lees maar, er staat wél wat er staat!’

Rogier de Jong blijft een sterke weerzin voelen tegen het ontleden van een gedicht als een insect op de snijtafel. ‘Het reduceert dichtkunst tot een kunstje. Een gedicht als een bouwpakket schrijven, waarbij je de handleiding volgt – beroert dat de zinnen? Laat het onderbewuste in de poëzie asjeblieft een woordje meespreken.’ Een oude discussie opnieuw aangewakkerd.

Lees verder

Pieter Sierdsma

Met veel ervaring en gevoel maakt Pieter Sierdsma kleine panelen met landelijke tafereeltjes. Zijn wat dromerige toon stelt gerust. We liggen op ‘een baar van gras / laag met de raaklijn van / de aarde aan de hemel’ en het is zomer, ‘een droom met het loom gesputter / van een speelvliegtuig dat lange lussen / door de zachte lucht trekt’.

Lees verder

Charles Baudelaire e.a. – Vertalersweelde

In de door Mereie de Jong samengestelde bundel ‘Vertalersweelde – Charles Baudelaire’ ‘kan het grootste gedeelte van de gedichten ermee door, maar zijn er niet echt uitschieters naar boven of beneden te vinden’, aldus recensent Peter Vermaat. De spanning tussen te bewaren betekenis en onvertaalbare evocatie wordt volgens Vermaat in deze bundel niet bevredigend opgelost.

Lees verder

“Als ik begin te schrijven, vergeet ik de tijd.”

Voor Monique Bol is schrijven in een flow gaan en de zorgen achter haar laten. Wie ze is, dat laat ze graag over aan de fantasie van de lezer. Haar vader en grootmoeder verzonnen verhalen en rijmden vaak, daar is het begonnen. Het duurde lang alvorens ze debuteerde, ze wilde een uitgever die in haar geloofde, anders maar geen publicatie.

Lees verder