Gedichten

Tomas Tranströmer

Allegro

Ik speel Haydn na een zwarte dag
en voel een simpele warmte in mijn handen.

De toetsen zijn willig. Milde hamers slaan.
De klank is groen, levendig en kalm.

De klank zegt dat de vrijheid bestaat
en dat iemand de keizer geen belasting betaalt.

Ik steek mijn handen diep in mijn haydnzakken
en doe als iemand die de wereld in alle rust aanschouwt.

Ik hijs de haydnvlag – dat betekent:
‘Wij geven ons niet over. Maar willen vrede.’

De muziek is een glazen huis op de helling
waar stenen rondvliegen, stenen rollen.

En de stenen rollen er dwars doorheen
maar iedere ruit blijft heel.

Lees verder

Nobelprijs literatuur voor Tomas Tranströmer

Tomas Tranströmer heeft de Nobelprijs voor literatuur 2011 gewonnen. Vijf jaar geleden, toen er al werd gefluisterd over Tranströmer’s kansen op die prijs, besteedde Meander aandacht aan zijn werk. Wij publiceren nogmaals het interview met vertaler Bernlef, een essay van Bernlef over Tranströmer en een aantal vertaalde gedichten.

Lees verder

Gedichten

       TOT KONSTANDINOS KAFAVIS Verwijten doe ik je niets, natuurlijk (in godsnaam!), maar, met alle respect, het verbaast me wel dat je de Nijl niet bezongen hebt, dat je de Nijl volkomen genegeerd hebt, dat je níets gezegd hebt over die kalme, gehoorzame stroom, dag in dag uit, waarzonder het niet bestaan had, dat Alexandrië van jou met alles erop en eraan. Het verbaast me dat je als iets vreemds genegeerd hebt, als iets irrelevants, de rivier die als enige van alle rivieren ter wereld van het Zuiden naar het Noorden op weg toog om Alexandrië gebouwd te laten worden […]

Lees verder

Kostas Montis – Vaak boos, altijd liefdevol

Dankzij vertaler Hero Hokwerda presenteren wij hier werk van de Cypriotische dichter Kostas Montis (1914-2004). Montis werd met name bekend vanwege zijn Momenten en zijn drie Brieven aan Moeder. Beide zijn in tweetalige edities verschenen bij uitgeverij Ta Grammata (of voorgangers daarvan).

Lees verder

Een lust voor het lezersoog

De Duitstalige, in Roemenië geboren Hertha Müller, trad in 2009 toe tot het selecte gezelschap van Nobel-nobelen. In de jaren zeventig van de vorige eeuw kreeg ze tijdens haar werk als vertaalster in een machinefabriek het dringende verzoek om voor de gevreesde geheime dienst Securitate van dictator Ceaucescu te gaan werken. Ze weigerde en verscheurde het aan haar verstrekte aanmeldingsformulier demonstratief.
Die weigering leverde haar doodsbedreigingen op van haar ‘recruter’, maar dat deerde Müller niet. Later zou ze haar beslissing als volgt verklaren: “Als ik hun voorstel had geaccepteerd, had ik niet meer met mijzelf kunnen leven.”

Lees verder