Marc Tritsmans – De stilte van de wereld na ons

De stilte van de wereld na ons van Marc Tritsmans bevat naast een uit vijf afdelingen bestaande nieuwe bundel een bloemlezing uit de poëzie van 1992-2004. Een opmerkelijk samenstel. Ik kan niet achterhalen waarom Tritsmans ervoor gekozen heeft oud en nieuw werk op deze wijze te combineren. Ongeduld van de uitgever? Mimetische begeerte? De drang om zich als dichter wat nadrukkelijker te positioneren tegenover de collega-dichters die ook met hun bundelingen op de markt komen?
Hoe dan ook, de nieuwe gedichten vormen een knappe bundel vanwege het weidse spectrum, de taalbeheersing en het bijdetijdse levensgevoel.

Lees verder

Norbert De Beule – Tri ti tiii

Zodra ik mij kon overgeven aan de grillen van Norbert De Beule, werd Tri ti tiii (ondertitel ‘een liedboek’) een fascinerende bundel. Ik raakte betoverd door de trucs, de bewegingen die de dichter maakte. Deze taaltovenaar biedt zijn wereld met een gelaagdheid of het er tien zijn.

Lees verder

Niels Blomberg

Niels Blomberg (1958) is sinds 2006 de eerste officiële waterdichter van het waterschap Zuiderzeeland, dat de dijken en vaarten van Flevoland beheert. Belangrijke gebeurtenissen van het waterschap luistert hij op met een speciaal watergedicht. De gedichten die hij tijdens de eerste vier jaar in deze functie schreef, zijn gebundeld onder de titel ‘Meer Waterdicht’. Zijn gedicht ‘Plaats Delict’ behoorde bij de honderd beste gedichten uit de Turing Nationale gedichtenwedstrijd 2012 en verscheen in ‘De Toverhazelaar’.
Hij maakt deel uit van de vereniging Aldichter, een groep Almeerse dichters die elke maand bij elkaar komen om poëzie van zichzelf en anderen te bespreken en die regelmatig literaire evenementen organiseren. Niels Blomberg heeft mede daardoor zijn voorkeur zien verschuiven van gebonden gedichten naar de vrije vorm. ‘Het geeft je een vrijheid die je moet leren waarderen. Ineens ben je zelf de maat der dingen. Dat heb ik een wonderlijk gevoel gevonden.’

Lees verder

Jan Eijkelboom – Verzamelde gedichten

De poëzieliefhebber heeft niets te klagen. Kwamen eerder dit jaar al de verzamelde gedichten uit van Leonard Nolens, Charles Ducal en Bernlef (die van de laatste nog net niet postuum), vier jaar na zijn dood zijn nu ook alle gedichten van Jan Eijkelboom weer beschikbaar. Eijkelboom (1926-2008) begon pas op zijn vijftigste gedichten te schrijven, publiceerde drie jaar later zijn eerste bundel en bleef vervolgens lang doorschrijven. Als bijna tachtigjarige publiceerde hij met Olifant met geheugenverlies zijn tiende bundel en daarin bleek hij nog weinig aan zeggingskracht te hebben ingeboet. Als immer was er een krachtige persoonlijkheid aan het woord, die zijn opgewekte illusieloosheid – min of meer zijn handelsmerk als dichter – aanstekelijk verwoordde.

Lees verder