Hannah van Wieringen – hier kijken we naar

In hier kijken we naar zoekt Hannah van Wieringen het te vaak in complexiteit, terwijl haar kracht in eenvoud ligt. Een gedicht als ‘wat liefde niet is’ bijvoorbeeld is in alle opzichten poëzie: het raakt aan het leven, maakt er volwaardig deel van uit, je weet dat er niets aan ontbreekt, het is af.

Lees verder

Koos Geerds – Dialoog met het eiland

Het is dat Koos Geerds in zijn nieuwe bundel Dialoog met het eiland zijn godsdienstige achtergrond op een subtiele manier laat meeklinken, want anders zou de vraag gerechtvaardigd zijn of een dichter er wel goed aan doet om de meerduidigheid, de absolute vrijheid van het woord, als een belangrijk kenmerk van ware poëzie in de waagschaal te stellen.

Lees verder

Corrado Hoorweg – Van Mathilde tot Mei. De dichters van 1880 en de vriendschapssonnetten van Jacques Perk en Willem Kloos

Van archeoloog en classicus Conrad Stibbe (1925), ooit – in 1964 – initiatiefnemer van de reeks Phoenix Klassieke Pockets van de fameuze Zeister uitgever W. de Haan, verscheen onder het pseudoniem Corrado M. Hoorweg een boek over de Tachtigers. Jacques Perk en Willem Kloos staan er centraal in, Albert Verwey krijgt ook ruime aandacht, alleen Herman Gorter komt er wat bekaaid van af. Het zijn de vier dichters die tussen 1880 en 1890 de dichterlijke vernieuwing bepaalden en zo het culturele gezicht van Nederland veranderden.

Lees verder

Gedichten

Papegaaien en andere vogels 1 Stellenbosch, ik heb de indruk dat ik in een vliegtuig zit. Of in een andere werkelijkheid. Of in een werkelijkheid die onwerkelijk is, of omgekeerd, hoewel ik niet weet of er verschil is tussen werkelijkheid en onwerkelijkheid, of tussen werkelijke onwerkelijkheid en onwerkelijke onwerkelijkheid. Het kan me niet schelen. Hennie zegt me woorden die ooit Nederlandse woorden waren. De meeste heb ik niet eerder gehoord. Hij reist met toeristen door Zuid-Afrika, vertelt geschiedenis, zeer gedetailleerd. Men noemt hem Hennie Wikipedia. Ik heb thuis over Stellenbosch gelezen, de namen van de bergen uit mijn hoofd geleerd. […]

Lees verder

Ik conformeer me niet. Waar is dat voor nodig?

Op poëziefestival StAnza in Schotland trad ook een Nederlandse dichter op. Arjen Duinker, die al vanaf de jaren negentig met zijn poëzie naar het buitenland trekt. Hij reist met gemak overal naartoe en beheerst het Engels, Duits, Spaans, Portugees, Frans en Italiaans. Meander spreekt taalvirtuoos Duinker net voordat hij terugkeert naar Nederland.

Lees verder