Een zekere ernst

De poëzie van Atze van Wieren viel nogal eens in de prijzen. In 2000 won hij de Concept Poëzieprijs, in 2001 de Plantage Poëzieprijs en in 2002 de SNS-literatuurprijs voor een cyclus van zeven gedichten. Bij uitgeverij IJzer in Utrecht verscheen zijn vertaling van het meesterwerk van Rainer Maria Rilke Duineser Elegien (2006) en de bundel Grondstof (2008). De daarop volgende uitgaven getuigen van een groeiende fascinatie voor een ongebruikelijk onderwerp.

Lees verder

Gedichten

Bezoek  Hij kent de weg, hij veegt zijn voeten niet, neemt zonder vragen als vanzelf sprekend de beste stoel, zet zich breeduit.  Dan komen grijsverteld de verhalen waarin altijd hijzelf de hoofdrol speelt, vol avonturen uiteraard. Ja ja, knik ik.  Soms valt hij stil, dan worden wit zijn knokkels op de leuning, hij hijgt, zijn ogen zoeken hulp, maar waar, bij wie.  Ik adem opgelucht als hij weer gaat, breng, lichtelijk verstoord, de kamer weer op orde, zoals het hoort. Bikken  Hij stapelt zijn klinkers brengt hier en daar een diftong aan maar je bouwt geen huis van klinkende steen alleen.  Dus vlecht hij medeklinkers erdoorheen, de glijders en spiranten. Op het dak vlijt […]

Lees verder

Laf, maar goudeerlijk

De Palestijns-Syrische dichter Ghayath Almadhoun werd in 1979 in het vluchtelingenkamp Al Yarmouk in Damascus geboren. Sinds 2008 woont hij in Zweden, vanwaar hij met lede ogen moest aanzien hoe zijn land in een gruwelijke geweldsspiraal belandde. Hij schreef er onder meer een reeks beklemmende gedichten over die vorig jaar in het Nederlands onder de titel ‘Weg van Damascus’ bij Uitgeverij Jurgen Maas verschenen. Sander de Vaan spr@k met Almadhoun tijdens een verblijf van de dichter in een Belgisch schrijvershuis op uitnodiging van de organisatie PEN.

Lees verder

Gedichten

Uit ‘Ik kan niet aanwezig zijn’: Ik kan niet aanwezig zijn, want op dit moment word ik in beslag genomendoor de koude oorlog, waar ik me dagelijks samen met mijn eenzaamheidin stort. Ik word in beslag genomen door de nachtblinde bombardementen,de systematische depressie, de aanvallen van eenzaamheid met de keukenals doelwit, door de controleposten die tussen mij en de zomer staan, doorde bureaucratie die voortkomt uit de scheiding tussen de wetgevende en deuitvoerende macht, door de routine bij de belastingdienst. Jij hebt me lang overde oorlog verteld, laat mij jou kort over de vrede vertellen, waarvan ik hier inhet Noorden […]

Lees verder