“We zitten steeds met de beperking gevangen te zijn in onze eigen doder: ons vlees, dat onderworpen is aan tijd en ruimte”

Je onthecht voelen vormt voor Marijke Van Thielen de ideale basis om te schrijven en ze heeft alle reden tot dat gevoel. Wij mogen, als we dat willen, doorgaan zo lang mogelijk te genieten van het behaaglijk zelfbedrog, zij is oprecht in het veelal nihilistisch en feministisch beschrijven van elke herinnering. De vrouwelijke beleving van seksualiteit speelt daarin een grote rol.

Lees verder

Pieter de Bruijn Kops – De minderweter

Hans Puper over ‘De minderweter’ van Pieter de Bruijn Kops: ‘[Het] is een bundel die tot nadenken stemt over poëzie , tot minder weten wellicht, maar dat is alleen maar goed. Aan vastomlijnde ideeën over regels waaraan poëzie zou moeten voldoen, heb je niets. Dan kun je net zo goed stoppen met het schrijven en lezen van gedichten en iets nuttigs gaan doen.’

Lees verder

Inge Boulonois

Als je van origine beeldend kunstenaar bent zoals dichter Inge Boulonois, hoor je nog meer van wat de kunstenaar wil zeggen met en op zijn schilderijen. Zij vertolkt dat vervolgens prachtig in haar ‘serieuze’ gedichten. Ook haar light verse inspireert tot nog beter kijken! Elke week een actueel snelsonnet op www.gedichten.nl.

Lees verder

Frank Koenegracht – Alle gedichten

Kamiel Choi las met veel plezier ‘Alle gedichten’ van Frank Koenegracht. “Dit is een fascinerend, eigengereid, en springlevend oeuvre dat, omdat het zichzelf en de wereld niet te serieus neemt, ons trakteert op mokerslagen van inzicht in de menselijke conditie.” Absurde associaties, verstilde observaties, ingetogen elegieën en epigrammen: herleesbare poëzie.

Lees verder