LITERAIR E-MAGAZINE VOOR NEDERLANDSTALIGE POËZIE

Archief

Anke Labrie
Anke Labrie
Anke Labrie, beeldend kunstenaar en dichter, maakt kleurrijke, speelse, figuratieve schilderijen met grote details terwijl ze in haar gedichten kleine en alledaagse zaken mild en liefdevol aangeeft.
Lieke Marsman – De volgende scan duurt vijf minuten
Lieke Marsman – De volgende scan duurt vijf minuten
Dit voorjaar was Lieke Marsman writer-in-residence bij het Tilburgse Literatuur Festival. Zij zou een boekje schrijven over de stad en haar ervaringen aldaar. Het liep volstrekt anders. Haar slepende schouderklachten bleken veroorzaakt te zijn door een vuistgrote tumor. Een paar dagen na het festival ging zij onder het mes, en tijdens het opkrabbelen schreef zij toch nog een boekje. Een briljant betoog volgens recensent Eric van Loo. Over hoe een ziek lichaam zich verhoudt tot een zieke wereld, in één essay en twaalf gedichten.
“Ook poëzie is natuurlijk een vorm van manipulatie”
“Ook poëzie is natuurlijk een vorm van manipulatie”
‘Mijn gedichten zijn vaak licht van toon. Maar op een magische manier moet er altijd een vertelling, een gedachte of bespiegeling in verborgen zitten. Het mooiste van poëzie is heel simpel, het gaat om het wonder, iets wat je niet begrijpt en waar je ontzag voor hebt en dat iets transformeer je in iets anders.'
Pazzi di Parole – Lopen op los zand. Gedichten om kanker neer te schrijven.
Pazzi di Parole – Lopen op los zand. Gedichten om kanker neer te schrijven.
Met ‘Lopen op los zand’ hebben Daniel Billiet, Erwin Steyaert, Hilde Pinnoo, Hilde Van Cauteren en Ann Van Dessel een groot aantal bijzondere en goed leesbare gedichten over een moeilijk onderwerp geschreven. Vrijwel alle facetten van de ziekte komen aan bod. Het wordt nergens sentimenteel, omdat alle gevoelens die kanker teweegbrengt er mogen zijn. Verdriet, pijn, medeleven, woede en zelfs rancune. Reden genoeg voor Eric van Loo om deze bundel een jaar na zijn verschijning alsnog te bespreken.
Klassieker 224: P.C. Hooft – Sonnet ‘Mijn lief, mijn lief, mijn lief’
Klassieker 224: P.C. Hooft – Sonnet ‘Mijn lief, mijn lief, mijn lief’
Het sonnet ‘Mijn lief, mijn lief, mijn lief’ is één van de bekendste gedichten van Pieter Corneliszoon Hooft (1581-1647). Al is het maar, omdat de letterkundigen elkaar hierom meermalen in de grijze haren vlogen. René Leverink blaast het stof van de letters, en treft een kunstig en klankrijk gedicht aan, waarmee P.C. Hooft (jawel, van de latere dure winkels) zijn jonge geliefde of in ieder geval zichzelf het hoofd behoorlijk op hol bracht.
Geert van Istendael - Negenentwintig dingen en één afscheidszang
Geert van Istendael - Negenentwintig dingen en één afscheidszang
Peter J.R. Vermaat recenseerde ‘Negenentwintig dingen en één afscheidszang’ van Geert van Istendael. Hij vindt hem een goed ambachtelijk dichter die kleine verwonderingen verwoordt of schrijft over wat onherroepelijk voorbij is. In de gedichten lijkt hij zelf niet aanwezig, behalve in ‘Afscheid van Brussel’, dat onder andere gaat over de terroristische aanslagen in 2016.
Halil Gür – Derwisj ben ik, dansende derwisj
Halil Gür – Derwisj ben ik, dansende derwisj
Romain John van de Maele vindt dat ‘Derwisj ben ik, dansende derwisj’ van Halil Gür ‘te weinig poëtische spankracht heeft om als dichtbundel te overtuigen. (…) Gür is wel een mens van goede wil, een liefhebber van het mens-zijn in al zijn facetten, en die daar ook vaak heeft over nagedacht. (…) Wie gemakkelijk het etiket ‘gedichten’ opzij kan schuiven, vindt in de existentiële zoektocht van Gür heel wat aanknopingspunten voor een zinvol leven en samenleven, ook wanneer men het creationistisch wereldbeeld van de schrijver niet erkent.
Saskia van Leendert
Saskia van Leendert
'Jij zegt alles gebeurt nu.' Mindfulness in de gedichten van Saskia van Leendert, even stilstaan bij de geluiden van de oerknal en meer!
Willem Jan Otten – Genadeklap
Willem Jan Otten – Genadeklap
Johan Reijmerink las voor ons ‘Genadeklap’, de nieuwe bundel van Willem Jan Otten. Hij laat zich meevoeren op de zoektocht van de dichter: ‘Net als de religie reikt de poëzie naar wat onbegrepen en onverklaarbaar is.’ Mysterieuze gedichten als ‘na sluitingstijd’ en ‘de veerman luidt de bel’ worden met aandacht gelezen: ‘Op het snijvlak van droom en werkelijkheid weet Otten ons de ogen te openen voor wat groter is dan wijzelf zijn.’
"De Coninck is oprecht de reden dat ik schrijf."
"De Coninck is oprecht de reden dat ik schrijf."
"Dit is de leukste vraag die ik ooit heb gekregen. En ik weet als de dag van gisteren hoe dat was, de eerste keer dat ik hem mocht lezen." Jelmer van Lenteren over Herman de Coninck en alles wat nog meer goed van pas komt als je aanwezig wilt zijn!
Emily Dickinson – Verzamelde gedichten
Emily Dickinson – Verzamelde gedichten
Romain John van de Maele over de ‘Verzamelde gedichten’ van Emily Dickinson: ‘Een van de meest enigmatische Amerikaanse dichters was en blijft Emily Dickinson (1830-1886). Ze schreef bijna 1800 gedichten en publiceerde er zelf maar enkele. Peter Verstegen heeft haar werk toegankelijk gemaakt in een tweetalige uitgave die ruim de helft van haar gedichten in vertaling bevat. (…) Verstegen heeft titanenwerk geleverd, en als lezer (of bespreker) word je wat stil bij die overvloed. De indrukwekkende prestatie rechtvaardigt echter geen beate bewondering die elke kritische reflex onderdrukt.’
Koen Snyers
Koen Snyers
Altijd en overal kijkt hij door de bril van een socioloog. Uit gesprekken met mensen over breekbaarheid en door de porseleinkunst van Wendy Van Geel kwam Koen Snyers tot zijn vierde bundel .
Max Temmerman – Huishoudkunde
Max Temmerman – Huishoudkunde
Joop de Vries over ‘Huishoudkunde’: Temmerman is erin geslaagd in zijn nieuwste bundel een wereld te scheppen waarin de behoefte van de mens zich te kunnen terugtrekken in een veilige schuilplaats manifest wordt. De gulzigheid van de tijd, die jacht maakt op het leven en de moderne mens alsmaar op de hielen zit, hem als prooi opjaagt, is de tol die hij betaalt voor de duizelingwekkende voor(ui)tgang.’
Willem Thies - Na het paringsritueel
Willem Thies - Na het paringsritueel
‘Na het paringsritueel’ heet de nieuwe bundel van Willem Thies. Hij combineert het doodsbesef van het denkende dier mens met het zintuiglijke en de overlevingsdrift van andere dieren. Het zintuiglijke is sprankelend, de vorm aantrekkelijk en de inhoud prikkelend. Hans Puper vindt het een goede bundel, een aanrader.
Gerard Beentjes
Gerard Beentjes
Dichter, docent schrijven, redacteur Gerard Beentjes is daarnaast vrijwilliger bij het Taalcafé Eemnes, een ontmoetingsplek voor mensen die Nederlands willen leren. Hij is al jaren een warm pleitbezorger voor de poëzie en de kunst.
Jean-Pierre Siméon - Brief aan de geliefde omtrent de dood. Lettre à la femme aimée au sujet de la mort
Jean-Pierre Siméon - Brief aan de geliefde omtrent de dood. Lettre à la femme aimée au sujet de la mort
Paul Roelofsen las de tweetalige bundel ‘Brief aan de geliefde omtrent de dood - Lettre à la femme aimée au sujet de la mort’ van Jean-Pierre Siméon. ‘Wat direct opvalt is de niet aflatende beeldspraak in de gedichten, dikwijls treffend, vaak raadselachtig en niet zelden onbegrijpelijk.’ Desondanks werd Roelofsen ‘voortgezogen’ naar de climax. De vertaling is van Lucienne Stassaert. Daarover is hij minder te spreken.
"Ik doe aan kwaliteitsbewaking"
"Ik doe aan kwaliteitsbewaking"
In de nieuwe serie 'gesprekken met medewerkers' : Marten Janse praat met Tijs van Bragt, die wekelijks naar de ingezonden gedichten kijkt.
Gerda Blees - Dwaallichten
Gerda Blees - Dwaallichten
Herbert Mouwen trof in de debuutbundel ‘Dwaallichten’ van Gerda Blees een aantal mooie gedichten aan met een ‘krachtige persoonlijke beeldtaal’. Toch is hij niet geheel tevreden: ‘ik verdwaalde in een aantal poëtische zoektochten van personages (‘de dwaallichten’?) waar ik weinig mee kreeg en dat betreur ik. Wel ben ik nieuwsgierig hoe zij zich als dichter gaat ontwikkelen.
Rens van Hoogdalem
Rens van Hoogdalem
"Van de dingen die altijd net wat anders", een flirt met Filosofie, Nederlands, klassieke muziek, toneel en Rens van Hoogdalem.
Wibo Kosters - Inwoner
Wibo Kosters - Inwoner
Of je wilt of niet, de gedichten van Wibo Kosters sleuren je mee de stad in en laten je die zien zoals je hem nooit eerder zag. Een brievenbus die nooit geleegd wordt, IJsselschepen als doemprofeten, warme dagen waarop het geweld toeneemt, eenogige feeksen en de muziek van Neil Young als soundtrack. ‘Inwoner’ is het debuut van Wibo Kosters, en is verluchtigd met eigenzinnige illustraties van zijn broer Bas. Maurice Broere: ‘Een toegankelijke bundel met een gevarieerde inhoud, mooie observaties en humor.’
Eke Mannink
Eke Mannink
'De taal van het begin' in de gedichten van Eke Mannink die dit jaar debuteerde met een schrijnende roman, Zo stroom ik van je over.
Jelmer Esmyn van Lenteren - Het is koud waar ik niet ben
Jelmer Esmyn van Lenteren - Het is koud waar ik niet ben
‘Het is koud waar ik niet ben’ is het debuut van Jelmer Esmyn van Lenteren. Het papieren debuut althans, want hij is allang een gevestigd internetdichter. De grondtoon van zijn gedichten is somber, maar humor en verbeeldingskracht vormen een tegenwicht en dat levert regelmatig verrassend goede gedichten op. Als die elementen ontbreken, zijn de gedichten minder interessant, maar slecht zijn ze nooit. Een recensie door Hans Puper.
"Ik heb prachtige ontdekkingen gedaan"
"Ik heb prachtige ontdekkingen gedaan"
"Wat ik leuk vind aan recenseren is bezig zijn met woord en tekst, proberen de kwaliteit ervan onder woorden te brengen en ook weer te geven, zodanig dat de kwaliteit van de poëzie boven de schrijver gaat." aldus een enthousiaste Hans Franse.
Onno Kosters - Waarvan akte
Onno Kosters - Waarvan akte
Ivan Sacharov bespreekt de bundel ‘Waarvan akte’ van Onno Kosters door uitgebreid in te gaan op drie representatieve gedichten. Een karakteristiek: ‘De dichter lijkt heel ambivalent in zijn denken en neemt in zijn taal graag nauwe bochten om al de facetten van deze ambivalentie mee te kunnen nemen. (…) Soms verliest hij door de vele vernuftigheden een beetje de grote lijn uit het oog en maakt het gedicht gevoelsmatig misschien toch niet zoveel indruk als het potentieel zou kunnen.’