Gedichten

Jane Leusink

Medea ben ik

kleindochter van Helios
die er mocht zijn met zonnevlekjes licht en schaduw
op haar gebruinde huid, ligt hier voor u ter inzage

geen Medea ben ik
als vleugels van gezworen woorden scheuren
als taal geschoren schapen baart, in wisselend perspectief
een ravage aan kapotte liefde

wie zegt hier dat het minder kon
alleen verdriet dat klein is trekt zich de buren aan
wie zegt hier dat ik akkoord kon gaan
ja Jason jou krab en schrap ik uit mijn vuile lijf!

als ik had kunnen kiezen
had ik die dubbelstengelige krokus gewoon aan de rand
van de sneeuw laten staan, nu sloeg jij in mij het gat waaruit dít
stroomt, alle seinen staan op rood er is geen stoppen aan

onherbergzaam leed is dakloos, logisch, ik kook, mijn keel
doet zeer mijn losgeplooide bloedrokken kloppen
tot in mijn oor, o goden er is geen troost, waar ik ben
zijn jullie niet, ook niet mijn vader, broertje of mijn land

ik ben Medea
baarde je zonen lievelingen
wie pakt ze op en draagt ze in zijn hand
nu jij mij inruilt voor een ander, zo vruchtbaar aan je positie werkt
waar laat je mij, waar hen die het lot van asielkinderen treft?

jij huilt vandaag je lichaam en je licht
die kinderen de reden dat je leeft
ja Jason ik zie daar alle ruimte voor een wond
sta daar niet zo

ik ben Medea
geen duif getemd in een besloten tuin met aangeharkte paden
geen gras dat vers en buigzaam langs je enkels stroomt

ik kom er niet omheen: wie kan een god die dat niet wil
zien gaan en komen? tot aan de veren dreef zijn pijl
zich in mijn hart dat vraagt en vraagt: bestaat de ziel alleen uit feiten?

Lees verder

Stoeien met rijk materiaal

Onlangs verscheen bij uitgeverij Lannoo De mooiste van Baudelaire. Meander sprak met vertaler Jan Pieter van der Sterre over dit Franse poëziefenomeen, wiens werk ook in de 21ste eeuw nog niets aan kracht heeft ingeboet.

Lees verder

Bekroonde bundel van Jane Leusink online, nieuwe bundel op komst

Onlangs stuurde Jane Leusink twee nieuwe gedichten. Op de vraag of we hiermee al een vooruitblik krijgen op haar volgende dichtbundel, antwoordde zij: ‘Er is altijd wel een bundel in de maak en mijn volgende komt deo volente volgend voorjaar uit, dus grote kans dat deze twee gedichten erin zullen staan.’

Lees verder

Dorien de Wit kiest Jannah Loontjens

Dorien de Wit werkt pas sinds kort mee aan Meander. Maar ze leest Meander al sinds nummer 315, zo weet ze. Het gedicht dat ze kiest komt uit dat nummer. Jannah Loontjens Geografie Een weg denkt zich voor je uit. Niet als bochten achter je rug. Een weg denkt in de tijd omhoog. Minder omlaag. Zo dacht ik vanuit het hoge noorden nog hoger te klimmen. Naar Nederland. De naam verried het al: het kon boven liggen en onder de zeespiegel zijn. Of misschien hadden ze zich wel vergist. De kaart op z’n kop gehouden. Raar is dat niet. De […]

Lees verder