Archief
Sven Cooremans - Zonder is het licht niet zacht genoeg
Paul Roelofsen over ‘Zonder is het licht niet zacht genoeg’ van Sven Cooremans: ‘[…] een bundel met pareltjes, mindere gedichten en te ambitieuze verzen die ik respectievelijk met bewondering, fronsend en hoofdschuddend heb gelezen. Het leek het leven zelf wel.’
Martijn Benders - Nachtefteling
Ernst Jan Peters: ‘Nachtefteling' van Martijn Benders is een talig avontuur in het donkere pretpark van associaties. De wachttijden in deze bijzondere Efteling zijn overzichtelijk en de attracties vragen er om nóg een keer mee te gaan en je mee te laten slingeren. Nergens ontstaat de neiging om de bundel in de mond van Holle Bolle Gijs te mikken. En dan zegt de dichter zelf dat het slechts een nietszeggende voorbode is op het echte werk. Laat het echte werk dan maar komen!’
Gedichten
Dit voorjaar organiseerde Jeugd en Poëzie poëziewedstrijd SOET, voor jongeren van 6 tot en met 30 jaar. Een onderdeel van de prijs was publicatie in Meander van de drie hoogstgeplaatste gedichten in de leeftijdcategorieën 15 t/m 17 en 18+.
Barbecue na safari
Laurens Ham (1985) is literatuurwetenschapper en essayist. Hij werkt aan de Universiteit Utrecht als docent Moderne Nederlandse Letterkunde. Onlangs verscheen zijn debuutbundel Mijn Grote Schuld bij Uitgeverij Wereldbibliotheek.
Gedichten
Laurens Ham - Mijn grote schuld
Peter J. R. Vermaat over het debuut ‘Mijn grote schuld’ van Laurens Ham: ‘Mij bekruipt het gevoel dat Ham – indachtig Marsman’s ‘baldadig aforisme’ van graan des levens dat wordt omgestookt tot jenever der poëzie – wat te diep in het glaasje Polet heeft gekeken. ( … ) In plaats van een poëtica van de dichter zelf zie ik voornamelijk schatplichtigheid aan voorgangers. Dat is jammer, want op een enkele plaats meen ik de stem van de dichter wel degelijk te horen.’
Klassieker 215: Joost Zwagerman - Liefde is een platitude
Na een zomerpauze van twee maanden pakken we de draad van de Klassiekers weer op met een bespreking van het beroemde slotgedicht uit De ziekte van jij. Bij de onthulling van een gedenksteen voor Joost Zwagerman juni jl. bij de Bibliotheek in Alkmaar werd dit gedicht door Maria Vlaar, die tevens zijn biografie gaat schrijven, voorgelezen. Redacteur Eric van Loo buigt zich over dit gedicht van de jonge Zwagerman.
Gedichten
Koos Hagen was docent Frans in Amsterdam, schrijft verhalen en vooral gedichten, was stadsdichter van Amstelveen (2010-2013) en werkt graag samen met muzikanten en andere dichters. De bron van zijn werk is gelegen in onophoudelijke verbazing over het minuscule, het grootse en het oneindig gevarieerde menselijk gedrag. Hij is niet vies van engagement, wel van cynisme.
Jan Kleefstra - Een mistval om het rumoer
Eric van Loo over de nieuwe bundel van Jan Kleefstra: “Ik zie ‘Een mistval om het rumoer’ (…) als een reeks losse impressies van een ‘ik’ die troost zoekt in het lege landschap. (…) Daarom moet deze recensie ook kort blijven. Al te veel duiding zou dit kleinood van Kleefstra onrecht aandoen. Alsof zijn woorden pas kunnen spreken wanneer zij worden uitgelegd.”
Kees Engelhart - Dagen van Van Putten (deel 2)
‘Dagen van Van Putten’ (deel 2) van Kees Engelhart is heel goed afzonderlijk te lezen. Hans Puper: “Ik associeer [het totale werk] natuurlijk in eerste instantie met 'Het Bureau' van Voskuil, niet alleen door de beoogde omvang, maar ook door de inhoud: hij raakt de kern van een leven. Toevallig herlas ik een brievenboek van Reve. Aan Josine Meyer schreef hij: ‘Wat men vaak mist ( … ), is het bizarre, het persoonlijke, het schijnbaar onbelangrijke maar in werkelijkheid wezenlijke’. Bij Engelhart zou hij op zijn wenken zijn bediend.”
Gedichten
Martin Beversluis (Vlaardingen, 1972) is slamdichter. Hij was tot 27 augustus jongstleden ook Stadsdichter van Tilburg. In het najaar van 2017 verschijnt een selectie uit stadsgedichten van hem bij uitgeverij Blikvorm.
Ronelda S. Kamfer - Mammie
Herbert Mouwen over ‘Mammie’ van Ronelda S. Kamfer: ‘Er zijn dichters die gedichten schrijven vanuit hun herinneringen zonder dat ze die verzen verfraaien met metaforen, rijm- en metrumvormen en allerlei stijlfiguren. De werkelijkheid die zij in hun poëzie publiceren, is op zich al bijzonder of schokkend genoeg. Hun gedichten behoeven geen aankleding of decoratie, ze confronteren de lezer direct met hun eigen persoonlijke historische realiteit. ‘Mammie’ van de Zuid-Afrikaanse dichteres Ronelda S. Kamfer is zo’n dichtbundel.’ Vertaald door Alfred Schaffer.
Indonesië zit in mijn bloedbaan
Barney Agerbeek (Surabaya 1948) kwam in 1952 met zijn ouders naar Nederland.
In 2013 debuteerde hij met de verhalenbundel Schaduw van schijn, in 2014 gevolgd door de roman Njai Inem . De dichtbundel em>Rood en wit met blauw die in 2015 verscheen werd enthousiast ontvangen. Uitgeverij In de Knipscheer bracht in juli 2017 zijn nieuwste bundel uit: Een warme oostenwind.
Gedichten
Het is waarschijnlijk de aard van het beestje
Anneke Wasscher (1946) debuteert in oktober met de bundel Atlas van de tijd bij uitgeverij Kontrast. Hoe denkt ze over haar eerdere uitspraken in Meander en hoe gaat het met haar?
Gedichten
Pierre Kemp - Het regent in de trompetten
Romain John van de Maele over ‘Het regent in de trompetten’: ‘Wiel Kusters en Ingrid Wijk hebben een aantrekkelijke bloemlezing samengesteld uit het werk van Pierre Kemp (1886-1967). ( … ) Kemp heeft met veel verve […] de kleuren van zijn wonderbaarlijke palet gebruikt. Niet met de zotskap van het Maaslandse carnaval, maar met de koksmuts van de leerjongen op het hoofd geef ik Kemp en zijn bloemlezers drie sterren in de gids voor poëzieproevers.
Gedichten
De debuutbundel Gedachten over een mogelijk einde van Heidi Koren (1975) verscheen in 2015. Een nieuwe bundel is in de maak, evenals een debuutroman. Naast schrijven, praat ze vooral graag over schrijven. Dit doet ze in de vorm van boekverkoper en schrijfdocent. 's Avonds leest ze een boek.
Poëzie Kort 2017 / 7
In POËZIE KORT 2017 / 7 recensies van Hans Puper over het tweede deel van ‘Het liegend Konijn 2017’, waarin een aantal opvallend goede gedichten staat, een verrassende zoektocht van Atze van Wieren naar de oorsprong van ons bestaan (‘Eeuwig leven’), en ‘Ik kan het altijd denken’ van Cees Bolle, dat onder andere gaat over de dienstbaarheid van herinneringen.
Klassieker 216: Elly de Waard - Ochtend in de tuin
Met de bespreking van ‘Ochtend in de tuin’ van Elly de Waard vieren we een bijzonder jubileum. Het is de 25e bijdrage van Inge Boulonois aan de Klassiekers. In 2005 en 2006 stormde zij onze kolommen binnen met maar liefst zes besprekingen per jaar. Daarna bleef ze gestaag één à twee bijdragen per jaar aanbieden. Zij weet daarin telkens weer met kennis van zaken haar liefde voor een gedicht en voor de poëzie in het algemeen op de lezer over te brengen. Mooi detail: haar aandacht verdeelt ze gelijkelijk over dichters (13) en dichteressen (12).
Jean Pierre Rawie - Handschrift
De omslag van ‘Handschrift’, de nieuwe bundel van Jean Pierre Rawie, is stijlvol. Eric van Loo: ‘De boodschap is duidelijk: deze bundel moet zichzelf verkopen. En dat zal de nieuwe Rawie, tot afgrijzen van de heersende kritiek, dan ook zeker doen. (…)
Voor de liefhebbers van het werk van Rawie valt er in ‘Handschrift’ wederom veel te genieten. Veel gedichten hebben de kracht van een credo, waarin hij eindelijk een keer zijn overtuiging wil verwoorden.’
Gedichten
Daan Janssens (1994) is een jonge schrijver en performer met een hart voor het ongewone en is sinds januari 2017 de eerste stadsdichter van Hoogstraten. Zijn literatuuropleiding heeft hem opgezadeld met een schrijfmicrobe en sindsdien tracht hij zijn versies van de werkelijkheid via zijn pen en op het podium met de wereld te delen.
Mariet Lems - Zie mij
Peter J. R. Vermaat is niet gelukkig met de bundel ‘Zie mij’ van Mariet Lems (gedichten) en Cora Vries (schilderijen). Het gevaar van zo’n gecombineerde bundel is dat het gedicht tussen het beeld en de beschouwer komt te staan. Bovendien schemert bij de gedichten het ambacht er teveel doorheen. Vermaat: ‘Maar misschien neem ik deze bundeling te serieus en moet ik haar niet als poëziebundel zien, maar eerder als een soort catalogus van een tentoonstelling, in combinatie waarmee hij ook op internet te vinden is.’
'Ik heb nooit gedacht dat het wel eens genoeg was geweest'
Elly de Waard (Bergen N.H. 1940) publiceerde vijftien bundels; de laatste, In die tijd die, verscheen een klein jaar geleden. Op haar website komen veel soorten van haar creativiteit samen (ook proza, popmuziek en kritisch werk). Op het blog van de site wordt geëxperimenteerd met poëzie en allerlei soorten beeld.
