Gedichten

Bai Juyi

Ter nagedachtenis aan Goudklokje

Ziek en vervallen, een man van veertig,
stralend mooi, een meisje van nog geen drie,
geen jongen, heet ‘t dan, maar wat dan nog,
zoveel troost, en hoe ze me omhelsde!

Op een ochtend is ze van me weggenomen,
haar ziel is nu een schaduw in het nergens;
en ik denk aan hoe ze net voor ze stierf
haspelend haar eerste woordjes leerde zeggen.

Zo heb ik geleerd dat banden van vlees en bloed
ons niet anders dan vrachten van verdriet geven,
en alleen door te denken aan voordat ze er was
kon ik met m’n verstand de pijn de baas.

Veel tijd verging sinds mijn hart haar vergat,
drie keer werd het winter, drie keer lente;
maar vandaag ging de wond weer open
toen ik haar oude voedster tegenkwam.

Lees verder

Bai Juyi – tijdloos dichter

Bai Juyi was een hoge Chinese ambtenaar, die leefde van 772 tot 846. Er zijn 2800 teksten van hem bewaard gebleven, waaronder vele fraaie gedichten.
In de vertaling van Daan Bronkhorst een selectie daaruit.

Lees verder

Een groot, mensenschuw dichter

De ‘Generatie van ‘’27’’ geniet wereldwijd vooral faam dankzij Federico García Lorca. Andere bekende leden van deze invloedrijke kunstenaarsbeweging waren onder meer Salvador Dalí, Luis Buñuel, Rafael Alberti en de latere Nobelprijswinnaar Vicente Aleixandre.
Een van de minder bekende exponenten van ‘27’ is de dichter Luis Cernuda (Sevilla, 1902 – México City, 1963). Aan de kwaliteit van zijn poëzie lag het niet, maar Cernuda was mensenschuw en moest bij het uitbreken van de Spaanse Burgeroorlog halsoverkop in ballingschap, waardoor hij het directe contact met zijn lezende landgenoten verloor.
Dat Cernuda’s gedichten de tand des tijds echter voorbeeldig hebben doorstaan, bewijst deze aflevering van Wereldpoëzie, die wij te danken hebben aan de onlangs in de Spaanse taal en letterkunde afgestudeerde Stijn Kleijnen (Roermond, 1982). Kleijnen was zo vriendelijk om ons een aantal door hem vertaalde teksten van de Sevillaanse dichter ter beschikking te stellen. In het kader van zijn project vertaalde Klijnen ook een doorwrocht essay van de gerenommeerde Mexicaanse auteur Octavio Paz over Cernuda, dat op onze website te vinden is.

Lees verder

Gedichten

Luis Cernuda

HET GEVAL VAN DE VERMOORDE VOGEL

Nooit zullen we weten, nooit,
om welke reden op een dag
die lichten lichtjes flikkerden;
was het een droevig schuim,
een sterkere bries of niets wellicht.
Alleen de golven die het weten.

Minachtend tonen zij daarom vandaag
hun kleur van ogen,
hun kleur nog onbekend, zelfs als een herinnering
iets tot hem zingt, iets op zachte toon.

Het was een vogel die misschien vermoord was;
niemand die het weet. Door niemand
of door iemand die triest is misschien op de stenen,
op de muren van de hemel.

Maar daarvan weet men niets vandaag.
Alleen een lichte flikkering van lichten,
een kleur van ogen in de golven of de bries;
en ook, wellicht, een angst.
Alles, inderdaad, onzeker.

Lees verder

Gedichten

Shujing Zhulian (China, 1981, pseudoniem van Chen Huan)

Serveerster A

Ik kom met man B dit restaurant binnen
serveerster A
je staat nog steeds op dezelfde plek
je pakt een lepel, pakt die soms ook niet, net als de vorige keer
je bekijkt graag de gasten

je herinnert je mijn tas
herinnert je hoe ik tegenover mensen sta
je bent nog jong
maar in je gezicht geen enkel blijk van liefde
je kijkt naar mijn tas
ik kan hem alleen maar voortdurend open doen
kan je misschien alleen maar
dat onthouden –
hoe hij zonder reden
steeds open wordt gedaan?

Vertaling: Annelous Stiggelbout

Lees verder