Archief

Met De gevoelige plaat levert Hilde Pinnoo een derde bundel af die spijtig genoeg niet de aandacht krijgt die hij verdient. Ervaar de kracht van goede poëzie, de herkenbaarheid en de meerwaarde voor ieder die het leest.

Kleine stemmen is de zevende dichtbundel van Gil vander Heyden. De gedichten zijn geschikt voor alle leeftijden, wat van veel 'volwassen' poëzie niet gezegd kan worden. Met illustraties van André Sollie.

Het is een zeldzaam meesterschap waarmee Les Murray in The Weatherboard Cathedral / De planken kathedraal poëzie haar bestaansrecht garandeert. Zolang er dichters zijn als hij, kunnen we ons laven aan de opwekkende kracht van woorden, die ook in de prachtige vertaling van Maarten Elzinga, ons het gevoel geven intenser te leven dan we doorgaans doen. Pure magie.

Pierre Kemp (1886 - 1967) was naast dichter ook een verdienstelijk kunstschilder. In ‘Ritournelle’ komen beide talenten mooi samen. Karin van der Raad-Doornik plaatst dit gedicht in de schijnwerpers: “het heeft muzikaliteit en ritme”. Bijna een songtekst.

Alle gedichten in Stemmen dragen weer de volstrekt eigen, onmiskenbare Armandosignatuur, enerzijds gekenmerkt door kernachtigheid, kracht en indringendheid, anderzijds door raadselachtigheid en vervreemding. Voortdurend heb je als lezer de ervaring dat de dichter iets essentieels meedeelt, hij je deelgenoot maakt van een bepaalde diep doorleefde waarheid, maar die wordt meer gesuggereerd dan dat ze expliciet gemaakt wordt en eerder wordt de lezer op afstand gehouden, dan dat hij bondgenoot wordt gemaakt. Geen twijfel aan, Armando overtuigt in alle opzichten. Een unieke dichter met een unieke stem.

Wat ik in Mensen die je misschien kent van Frouke Arns als een grondhouding ben gaan ervaren, is wat er staat in het eerste gedicht ‘Perspectief’: 'Wat je ziet is dit: een wereld// zonder jou erin en toch is dit jouw wereld/ en alles wat je kent is daar: het huis, de straat, het kind lacht/ kinderdingen uit zijn keel.//’ Dat de wereld bestaat buiten jezelf om. Het leven gaat door, kan bestaan buiten ons om, buiten die ander om, wat je ook hebt beleefd, zeker als het om de natuur gaat. Arns opent haar gedichten veelal anekdotisch, blijft dicht bij huis, maar verglijdt al snel in observaties die onder de radar van het alledaagse, het voor de hand liggende en het vertrouwde doorg

Aline Gaillaert Ik ben geen poëet ik ben geen poëet ik heb vaak het gras laten groeien er zit onkruid op mijn terras en bovenal sterven vogels in mijn tuin als ik zong was het vals of onecht moeder heeft me nooit bij mijn naam genoemd, zo ben ik hem vergeten ik rukte de liefde uit mijn hoofd heb romantiek een eind gegeven nooit zijn gezicht beschreven ik ben geen poëet want er ontplooien zich nog geen bloemen op mijn handen daarvoor zijn te veel vogels in mijn tuin gestorven.

Aline Gailliaert (Brugge, 1996) schrijft sinds haar veertiende poëzie. In 2012 won zij de Belcampo-prijs bij Doe Maar Dicht Maar (de prijs voor een score van de beste drie gedichten) en dankzij die prijs mocht ze voordragen op Dichters in de Prinsentuin. Ook in 2013 kwam zij bij de beste tien van haar leeftijdscategorie. Aline is redacteur van Puberpoëzie.nl en is daar zelf ook zeer actief. In haar vrije tijd volgt ze toneellessen.

Liever brieven gaf Judith Herzberg haar nieuwe bundel als titel mee. Prefereert ze het schrijven van brieven boven bijvoorbeeld een e-mail of het plegen van een telefoontje, of zijn het brieven waarin ze uitdrukt wat ze allemaal liever zou willen hebben, willen doen, of laten? Of is 'liever' hier de vergrotende trap van 'lieve', en drukt de titel dus de verhouding uit waarin zij tot haar lezers wil staan?

Wat voor mij Het boek Hauser van Annemarie Estor & Lies van Gasse boeiend maakt is niet het langdradige, verwarrende, nauwelijks beeldende verhaal waarvoor de kunstenaressen vooral hun fantasie hebben gevolgd én die van hun gastauteurs, maar de beelden die zij geschapen hebben, en die prachtig zijn vastgelegd. Hier en daar is de verf die zij gebruikten met strijklicht gefotografeerd, zodat het lijkt of je naar reliëfs kijkt, en de kleuren zijn fantastisch! De vrouwen zijn bepaald veelzijdig; het is indrukwekkend om te zien hoeveel technieken zij hebben gebruikt, en goed!

Van Sander de Vaan verschijnt binnenkort bij uitgeverij De Contrabas 'Bal zoekt man'. Het is een bundel vol gedichten over legendarische voetballers, van de in 1899 geboren Jacobo Urso tot aan Cesare Prandelli, geboren in 1957. Alhoewel niet bepaald een voetbalkenner vond Rob de Vos de bundel zo intrigerend dat hij er wel eens met Sander over wilde praten.

Er waait heel wat denkbeeldige wind door de nieuwe bundel van Pim te Bokkel (1983) Dit is hoe een storm ontstaat. Je merkt lezend in deze bundel al gauw dat die storm zich op diverse manieren kan ontwikkelen en manifesteren. Het in fysieke en/of geestelijke zin onder spanning staan levert momenten van ontlading op. Als onderzoekende waarnemer registreert Te Bokkel dit subtiele ‘storm’verloop, voornamelijk in emotionele zin. Vanuit dat perspectief zie ik in zijn nieuwe bundel een ontwikkeling van een gevoelsontplooiing die in zijn eerdere twee bundels minder aanwezig was, met de metafoor van de storm als een voertuig voor emotie. De natuur levert Te Bokkel tal van beelden op om die

Peter WJ Brouwer De stem In een hotelkamer in de Barrio doe je opnieuw mee in plaats van over haar schouder bevind je je ineens op mijn huig alsof je haar het achterste van mijn tong wilt laten zien en ieder licht woord dat ik nu zeg wordt door jouw lippen dicht gekust had het losgelaten, zeg je wat bracht het ons vanmiddag achter de gordijnen van Madrid ben ik haar minnaar en haar illusionist uit mijn vrolijk open mond tover ik een eentonig lint van rouwenvelopjes een keer raden, wiens naam aan de binnenkant prijkt

Peter W.J. BrouwerPeter WJ Brouwer (Eindhoven, 1965) studeerde Duitse taal- en letterkunde en is schrijver, vertaler en performer. Sinds 2003 schrijft en publiceert hij poëzie. Hij publiceerde onder andere in Het Liegend Konijn, De Poëziekrant, Extaze en Meander. In 2011 verscheen zijn poëziedebuut 'Landdieren' bij uitgeverij P. Zijn tweede dichtbundel getiteld Mascara zal op 1 februari 2014 verschijnen. Meander Magazine geeft alvast een voorproefje met drie nieuwe, nieuwsgierig makende gedichten.

Twee maanden na zijn dood verscheen Gerrit Komrij's laatste bundel zoals hij in bijna voltooide vorm op zijn bureau werd aangetroffen. Nu is er van in een goedkope uitgave een derde druk, uitgebreid met drie gedichten.

Thomas Möhlmann Tong Het is nooit één woord dat het leven vergelijkt het zijn er vele, het zijn vele gezichten verwrongen of versplinterd, met stoppels of met lichte make-up, met haar eraan of een hoedje dat nergens bij past in elk gezicht een kistje van huid in elk kistje dat open kan een schat van vlees en bloed waarmee elke bewering tot leven kan komen, elk tegendeel met evenveel kracht, waarmee kortom elk woord een eigen leven leiden gaat. Versta je me nog als ik lispel, versta je me nog als ik mijn tong tussen mijn tanden hangen laat en bijt, geen gezicht dat alle andere overbodig maakt, geen woord dat aan zichzelf genoeg heeft, het zijn er vele, juist degene die

Thomas Möhlmann (1975) debuteerde met de bundel 'De vloeibare jongen' (2005), waarvoor hij werd genomineerd met de C. Buddingh’-prijs en bekroond met de Lucy B. & C.W. van der Hoogt-prijs. Zijn tweede bundel, 'Kranen open' (2009), werd genomineerd voor de Jo Peters Poëzieprijs Kort geleden verscheen bij uitgeverij Prometheus 'Waar we wonen'. In Meander twee gedichten uit deze bundel.

Van Oorschots Poëziekalender 2014 kwam tot stand in nauwe samenwerking met Poetry International en dat heeft een zeer gevarieerde, bijna avontuurlijke bundel poëzie opgeleverd.

Kees Engelhart schreef met Dagen van van Putten een hilarisch boek. Alle hoofdpersonages luisteren Bach, roken, verdrinken hun onbehagen, en strijden op hun manier tegen het onrecht. Soms lopen hun verhalen zo in elkaar over, dat zij één en dezelfde persoon lijken te betreffen. Allemaal zijn ze van goeden wille, onbuigzaam ten opzichte van de kwaadwillenden, en vol goede hoop op de goede afloop.

In de knusse boekhandel Roelants, gesitueerd in het sfeervolle filmtheatergebouw Lux in Nijmegen, presenteerde Frouke Arns op de warme vrijdagavond 4 oktober haar debuutbundel 'Mensen die je misschien kent'. Het publiek reageerde enthousiast, gezien de lange rij mensen die na afloop van de presentatie een exemplaar wilden laten signeren. Meander stelde haar naar aanleiding van de presentatie de volgende vragen.

Frouke Arns Mensen die je misschien kent Je zit in de trein met de smaak van ijzer en nadert je eindpunt. Uit de schoot van de man tegenover je groeien chrysanten; er kruipt een spinnetje uit. Als je vaart mindert herken je bij de overgang mensen in de trekken van mensen die je niet kent. Op een balkon van een flat voert iemand zijn longen aan wolken, spreekt met meeuwen, daaronder klopt een vrouw al haar woede uit het kleed. In het gangpad ritselt jeugd met vleugels, klaar om wind te vangen. Ook wat je niet ziet of hoort gebeurt: snelheid van licht deling van cellen, de spin die men plet in een stiltecoupé.

In Waar we wonen dompelt Thomas Möhlman ons onder in een wereld, waarin details belangrijk zijn. Hij vangt de details in woorden waaromheen hij nieuwe, aangename en duizelingwekkende werelden creëert. De bundel bestaat uit een aantal cycli. De cyclus 'Achter de wolken' is in zijn geheel uitgegeven als Halverwege Chapbook, met als titel Haven.

Piet Gerbrandy is de ideale lezer van de poëzie van Hans Faverey. Het is fascinerend hem in Een vlok duisternis. De poëzie van Hans Faverey als ritueel proces in zijn zoektocht naar betekenissen te volgen, een genot zijn toelichtingen en parafrases te lezen. Hij heeft een scherp oog voor de fundamentele meerduidigheid van dit werk, lijkt, erudiet als hij is, iedere intertekstuele referentie of allusie - bijbels, klassiek, of anderszins literair - op te merken en maakt daarbij ook voortdurend duidelijk hoe functioneel bepaalde formele kenmerken zijn. Hij gaat daarbij even intuïtief als rationeel te werk. Voorzichtig, soms bijna weifelend, tegelijk toch ook zeer stellig.