Archief
Vrijheid (1)
Uit de ruim 40 inzendingen rond het thema van de Poëzieweek 2019, Vrijheid, hebben we 8 gedichten geselecteerd. Daarvan publiceren we vandaag de gedichten van Job Degenaar, Levity Peters, Koen Vlerick en Annewies van Ess.
Jan Boerstoel – Drinken doet een beetje zeer
Begin 2019 heeft uitgeverij Prometheus een reeks kroegverzen van Jan Boerstoel heruitgegeven: de vijfde, uitgebreide druk van ‘Drinken doet een beetje zeer’ (1984). Misschien geïnspireerd door het verkoopsucces van ‘Pessimisme kun je leren’ van Levi Weemoedt, dat het light verse weer flink op de kaart heeft gezet. Inge Boulonois genoot van ‘een mooie, geestige en verzorgde bundel’. Extra vermelding verdienen de oorspronkelijk illustraties van Bert van der Spek, met een lijnvoering die fraai bij de inhoud past.
Vrijheid (2)
Uit de ruim 40 inzendingen rond het thema van de Poëzieweek 2019, Vrijheid, hebben we 8 gedichten geselecteerd. Vorige week kreeg u de eerste 4, vandaag publiceren we de gedichten van Chantal Sap, Inge Boulonois, Bernard Lichtaard en Cora de Vos.
Steven Dusoleil – Dit radeloze landschap
Herbert Mouwen: ‘In de bundel 'Dit radeloze landschap' [van Steven Dusoleil] gaan vrijwel alle gedichten over de liefde, over verlangen en erotiek, over elkaar ontmoeten, elkaars lichaam verkennen en elkaar aanraken. (…) De gedichten zijn openhartig; zonder enige remming zet Dusoleil zijn verzen op papier, dat is op zich te waarderen, maar het levert geen goede poëzie op. Ik word als lezer en poëzieliefhebber te weinig verrast door nieuwe en originele perspectieven op de thematiek.’
"de vrijheid van het schrijven is voor mij een groot goed"
In de serie "gesprekken met Meandermedewerkers" de achtste aflevering met Herbert Mouwen. Over "stiekem lezen, want lezen mocht niet, dat was geen studeren!", de openbaring van gedichten 'in vrije vorm', dichters met elkaar in contact brengen en het creëren van je eigen werkelijkheid.
Karel Wasch – Het geluid van denken
Maurice Broere over de nieuwe bundel van Karel Wasch: “Het geluid van denken’ is een bundel met poëzie die volwassen en rijp klinkt. Elk woord is raak, de dichter schuwt geen enkel onderwerp en geeft ons een originele kijk op de dingen, vaak op details. De lezer krijgt alle ruimte om te interpreteren, omdat hij ons niet expliciet in een richting duwt. Kortom, een bundel die de moeite waard is.”
Jan Van Gompel
"Ik hou van de liefde, de melancholie en het verdriet welke een man tot een beter mens kunnen boetseren!”, zegt dichter Jan Van Gompel die veel geleerd heeft van dichters Roel Richelieu van Londersele en Philip Hoorne maar de liefde voor taal was er reeds op jonge leeftijd.
Monica Boschman – Zeerslag
Het meest opvallende in het debuut van Monica Boschman zijn de vele neologismen. De titel intrigeert. De associatie ‘zeeslag’ komt als eerste boven, maar in deze bundel worden geen spelletjes met pen en papier gespeeld. In het grootste deel van de bundel lijkt de dichter dicht bij haar eigen werkelijkheid te blijven. Haar gedichten lijken de neerslag van oude pijn, van oud zeer. Gepresenteerd in een strak ingedeelde bundel, waarin aan elk van de vijf onderwerpen evenveel gedichten zijn gewijd.
Mahlu Mertens
"Haar taal is nergens thuis: het dialect is verbasterd, het Nederlands vervlaamst, het Vlaams vreemd, maar als taalnomade verblijft ze overal graag en mag niemand of iedereen haar woorden claimen." Aldus theatermaker en dichter Mahlu Mertens. Dat levert heel bijzonder werk op!
Obe Alkema - Obelisque
Het debuut ‘Obelisque’ van Obe Alkema ziet eruit als een modeglossy. Hij zet alle middelen in om de verwarring, aantrekkingskracht en complexiteit van het leven als millennial te beschrijven. Daarin is geen plaats voor een ‘ik uit één stuk’, een modieus thema, maar dat past in een glossy. Aan ‘Less is more’ doet hij niet. Het is een ambitieus, gedurfd, boeiend debuut.
Een recensie van Hans Puper.
Andermans ogen
In deze eerste column van onze nieuwe medewerker Jan Loogman laat hij zijn en andermans ogen (Co Woudsma, Jan van Mersbergen) gaan over de kwestie of je dichten kunt leren? Wat gebeurt er op een Schrijversvakschool, een workshop Dichten en is dat nodig in het ontwikkelingsproces tot schrijver? Heeft hij zelf iets geleerd?
Els de Groen – Wakker vallen
Volgens Romain John van de Maele laat Els de Groen laat in haar bundel ‘Wakker vallen’ zien ‘dat er verschillende waarheden bestaan, niet in de zin zoals politici en populisten het woord misbruiken, maar in de fenomenologische context die elke vorm van verstehen meebepaalt. De titel 'Wakker vallen' had ook 'Wakker schudden' kunnen zijn. De bundel heeft me meermaals overtuigd van Els de Groens dichterschap (…)’.
Klassieker 228: Hugues C. Pernath – Tracht men
Deze maand een gedicht van Hugues C. Pernath, een van de Vlaamse experimentele dichters die in 1955 met het tijdschrift Gard Sivik het Vlaamse poëzielandschap opschudde. Geen makkelijke dichter, geen makkelijk gedicht. Pernath maakt geen knieval voor de lezer: “Ik schrijf geen poëzie om iets mede te delen. Ik schrijf poëzie om mezelf te ontdekken.” Jan Buijsse helpt ons, om in deze ‘uitdagende poëzie’ iets meer van de schuilweg van deze dichter bloot te leggen.
Gerhard te Winkel, Fred Penninga (red.) – Parade der Poëten
In de ‘Parade der Poëten’ bezingen 61 dichters in 76 gedichten het cultureel erfgoed van de provincie Utrecht. De dichters zijn de prijswinnaars en genomineerden van zes regionale dichtwedstrijden, alsmede vijftien uitgenodigde gastdichters uit de provincie. Voordat hij de bundel opensloeg, vreesde Eric van Loo de clichés van het gelegenheidsgedicht. Maar de deelnemende dichters blijken niet van gisteren. In uiteenlopende vormen en toonzettingen geven zij een onverwacht rijk en gevarieerd beeld van het cultureel erfgoed in de provincie Utrecht.
In de finale van de Turing!
"Na afloop realiseerden we ons dat de prijswinnaars allemaal vrouwen zijn, terwijl zij toch de minderheid vormden onder de deelnemers. Zijn de vrouwen gewoon betere dichters? Zijn ze kritischer op wat ze maken en inzenden? Ligt het soms nog dieper?" Deze en andere vragen in het verslag van een niet-dichter in het hol van de leeuw, de 10e Turing finale in de Rode Hoed, afgelopen 6 februari. Jan Brinkman maakte er ook foto's bij!
Arjen Sevenster – Bloemen in de regen
Hans Franse las ‘Bloemen in de regen’ en vindt dat Arjen Sevenster ‘erin is geslaagd vanuit pure, soms kleine menselijke ervaringen gedichten te schrijven die verwijzen naar een wereld van ontroering, van nu en later: heel het leven in één mystiek-poëtische ademtocht. Het is bevattelijke, gevoelige, mooi geconstrueerde en zeer ritmische poëzie.
"mijn opstandigheid heb ik ingeruild voor mededogen"
In de serie 'gesprekken met Meandermedewerkers' de negende aflevering, met Romain John van de Maele. Hij ruilde in zijn eigen gedichten zijn opstandigheid in voor mededogen, steekt daarbij ook graag de draak met zichzelf, maar verliest nooit de rode draad uit het oog en blijft alert en kritisch bij alle poëzie.
Richard Foqué - Alleen maar later
‘Alleen maar later’ is een selectie uit de gedichten van Richard Foqué, gekozen door Bert Bevers. Ivan Sacharov: ‘Hij komt bij mij over als iemand die een geheel eigen weg bewandelt. Hij is authentiek. Maar het is een eenzame weg. Alsof het hem soms moeite kost om echt iemand toe te laten in zijn wereld. Dat in de latere gedichten het ijs een beetje lijkt gesmolten wil niet zeggen dat de poolreiziger is verdwenen.’
Hedwig Du Jardin
De laatste jaren hernieuwde Hedwig du Jardin haar passie voor poëzie met succes; ze publiceerde regelmatig in Het gezeefde gedicht en werd genomineerd voor De Zeef Poëzieprijs. De gedichten van Du Jardin weerspiegelen de -niet altijd even gemakkelijke- relatie tussen lichaam en geest.
Peter Ghyssaert – Laiwarikon
Herbert Mouwen over 'Laiwarikon' van Peter Ghyssaert: ‘De dichter lijkt geen onderwerp uit de weg te gaan. Zijn poëzieaanbod is zo groot, dat er niet aan te ontkomen valt gedichten tegen te komen waar je als lezer niet mee uit de voeten kunt. Het zij zo, gewoon doorbladeren en verder lezen, zo erg is dat niet. Voor de lezer heeft 'Laiwarikon' iets van een groeibriljant. Wellicht later nog eens proberen een ingang te vinden op het gedicht dat jou niet meteen binnenliet. De bundel niet te snel opzij leggen.’
Anne E. Karelse
Anne E. Karelse publiceerde als jong meisje al gedichten en stopte daar niet mee. Ze werd lerares Nederlands, schreef ook verhalen en maakte lessen creatief schrijven voor het basisonderwijs. Haar laatste publicatie in ExtaZe noemde ze 'huishoudelijke gedichten'.
Fatena Al-Ghorra - Neem dit lichaam
'Neem dit lichaam' van Fatena Al-Ghorra is een avontuur, aldus Ernst Jan Peters, vanwege de sterke expressieve beelden in de gedichtenbundel. Al-Ghorra schrijft gedichten die niet direct toegankelijk zijn maar wel meteen indruk maken. Is hier sprake van een zoektocht naar de geheimen van lichaam en geest of van een wanhopige hunkering naar een plaats om te landen?
"Het schrijven is onontkoombaar"
Elly Woltjes in gesprek met de meervoudig gelauwerde debutant Radna Fabias over het steeds weer zoeken naar een zo waarachtig mogelijke weergave van haar waarneming, het mooie van het woord rauw en de wens een keer haar keel hees te krijsen. Schrijven is niet altijd leuk misschien maar onontkoombaar! "Ik heb mijn pen en mijn blik. Daar moet ik het mee doen."
Frans Kuipers – Alles waait
In zijn eerste recensie op Meander bespreekt Berry Vos de nieuwe bundel van Frans Kuipers. Kuipers werd onder een breder publiek bekend, toen in 2004 negen van zijn gedichten werden geselecteerd voor de herziene editie van de dikke Komrij. 'Alles waait' is zijn veertiende bundel. Gevarieerde poëzie, gegroepeerd in vijf met Romeinse cijfers genummerde afdelingen. “De poëzie is zowel concreet en verstaanbaar als abstract en raadselachtig. Kortom: alles waait, ook de poëzie in deze bundel.”
