LITERAIR E-MAGAZINE VOOR NEDERLANDSTALIGE POËZIE

Archief

Nieuwsbrief 46 / 17 november
Nieuwsbrief 46 / 17 november
Shari Van Goethem – Tere stengels
Shari Van Goethem – Tere stengels
De tweede bundel van Shari Van Goethem heeft een lieflijke titel: ‘Tere stengels’. Recensent Eric van Loo trof echter weinig lieflijke gedichten aan. Rauwe teksten, soms experimenteel en uitdagend van vorm, waarbij het moederschap en de worsteling die het leven soms kan zijn een belangrijke plaats innemen. Teksten die onder de huid kruipen, maar die ook veel te raden overlaten.
Twan Vet
Twan Vet
Drie nieuwe gedichten van een veelzijdig muzikant en liedjesschrijver die volledig en gepassioneerd kiest voor deze schone kunsten. Tijdens de Amersfoortse nacht van Literatuur verzorgde hij jarenlang muzikale intermezzo's en met zijn optredens deed hij zelfs Alkmaar aan; nu nog stadsdichter worden of dichter des vaderlands, aan Twan Vet zal het niet liggen!
Marten Janse – Als doden zo stil
Marten Janse – Als doden zo stil
Hans Franse over ‘Als doden zo stil’ van Marten Janse: ‘Het boek bevat liefdesgedichten, in die zin, dat de lichamelijke aanwezigheid en het verlangen van die van de geliefde te ervaren het centrale thema vormen. (…) [Ik] vond het mooie gedichten, echter, en ik schrijf nu ook als musicus, naar mijn mening, minder muzikaal dan de schrijver op de achterflap van zijn mooie bundel laat uitkomen.’
"Ja, het is een aandoening vrees ik"
"Ja, het is een aandoening vrees ik"
'Alles wat ik hoor of lees gaat door een deel van m’n brein dat blijkbaar de godganse dag de taal kneedt, slijpt of in alle mogelijke stukken hakt om er maar een originele grap uit te peuren. En van rijmen word ik vrolijk', zegt taalvirtuoos Theo Danes in gesprek met Inge Boulonois. Wij natuurlijk ook.
Iduna Paalman - De grom uit de hond halen
Iduna Paalman - De grom uit de hond halen
Herbert Mouwen: “In de debuutbundel ‘De grom uit de hond halen’ van Iduna Paalman gaat de dichteres de werkelijkheid, waarin zij dagelijks verkeert en waarvoor zij voortdurend bang is, met poëtische wapens te lijf. (…) De dichteres heeft een eigen idioom en een authentieke, parlando toon. Ogenschijnlijk is haar poëzie toegankelijk, maar haar beeldtaal dwingt de lezer tot nauwkeurig lezen en zorgvuldig met de dichter mee-associëren.”
Demi Baltus / Mirjam Oosterbaan
Demi Baltus / Mirjam Oosterbaan
We gaven al eens eerder aandacht aan het Alkmaarse project dichtdruk, een unieke samenwerking tussen het Grafisch Atelier Alkmaar, Bibliotheek Kennemerwaard en literair platform Reuring. Vandaag doen we dat opnieuw met de 6e aflevering, een coalitie tussen dichter Demi Baltus en kunstenaar Mirjam Oosterbaan. De presentatie is vanmiddag!
Reflecties op het wezen van klankpoëzie
Reflecties op het wezen van klankpoëzie
Joop de Vries vat zijn aantekeningen samen over de klankgedichten van Greta Monach. Er is, aldus Monach, in taal geen natuurlijke samenhang tussen klank en betekenis. Klank in taal is een overdrachtsmiddel. Met voorbeelden van andere klankdichters wordt aangetoond dat klankpoëzie een bijzondere kunstuiting is met talloze varianten en invloeden. En de aandacht voor Monach groeit nog steeds.
Nieuwsbrief 47 / 24 november
Nieuwsbrief 47 / 24 november
Galina Rymboe – tijd van de aarde
Galina Rymboe – tijd van de aarde
Galina Rymboe geldt als één van de belangrijkste jonge Russische dichters. Pieter Boulogne vertaalde haar bundel ‘tijd van de aarde’. Rymboe schrijft over ‘een wereld die haar ideologische glans heeft verloren, een wereld van vervreemding en ontheemding waarin we stamelend een plaats moeten innemen’, aldus Kamiel Choi. Gedichten die volgens de recensent gebukt gaan onder een overvloed van eclectische beelden, en daardoor niet echt beklijven.
Meanderen
Meanderen
In onze nieuwsbrief treft u de rubriek 'Meander op andere plaatsen' waar we sinds enige tijd een foto, fragment, citaat of voorbeeld opnemen waarin Meander terugkomt. Twee lezers, dichters Bernard Lichtaard en Els van Dinteren , stuurden ons een eigen gedicht met daarin het woord 'meanderen'. Mocht u geïnspireerd raken, we ontvangen uw bijdrage graag!
Menno Wigman – Verzamelde gedichten
Menno Wigman – Verzamelde gedichten
Johan Reijmerink bespreekt het oeuvre van Menno Wigman: 'Dood, waanzin, eenzaamheid en fatale liefdes vormen de thematische elementen in zijn zoektocht naar eenheid van allesomvattend geluk. Voortdurend is de ik op zoek naar wie hij is, wie hem bestuurt, waartoe het alles leidt. Wigman was een grensganger en kende de sluipwegen naar het grensgebied van leven, dromen, slapen en sterven.'
"Een deadline helpt mij altijd goed"
"Een deadline helpt mij altijd goed"
In de serie 'gesprekken met Meandermedewerkers' het negentiende gesprek, met recensent Lennert Ras. Het eerste gedicht dat hij las was waarschijnlijk een kinderversje .... Max en de maximonsters. Dat schrok hem niet af, Ras schrijft al jaren, is lid van een schrijfgroep en gaat verder zijn eigen weg. Hij dicht “In je nek hijgende stemmen negeren en gemeengoed laken”.
Kamiel Choi - Minder aardig
Kamiel Choi - Minder aardig
Het stoort recensent Peter J. R. Vermaat dat de ‘auteur’ van de bundel 'Minder aardig', Kamiel Choi, zijn gedichten die omringd zijn met allerlei andere teksten, ‘samenraapsels’ noemt. Volgens hem is in de bundel zichtbaar dat de auteur, of hij dat wil of niet, werkelijke poëzie schrijven kan. Hij ontdekt de dichter; een mens van taal.
Toon Dekeukeleire
Toon Dekeukeleire
In schijnbaar losse zinnen, met gemak en eenvoud, geeft dichter Toon Dekeukeleire ons een conclusie, een samenvatting van zijn ervaringen, een logisch verband. "Zet tijdig de richtingaanwijzers naar rechts aan" of lees deze gedichten, ook als alles niet goed komt is het in orde.
Een klap op je bek
Een klap op je bek
Pubers onderwijzen, daar ben ik niet laconiek genoeg voor, dacht columnist Jan Loogman, maar het ging prima. Er werden woorden genoteerd, zinnen gevormd, lijstjes gemaakt die aan het Sinterklaasfeest deden denken en daaruit werd gekozen: drie woorden. Uit drie woorden kan per slot van rekening een prachtig vers ontstaan. En dat is een geweldig cadeautje.
Nieuwsbrief 48 / 1 december
Nieuwsbrief 48 / 1 december
Hagar Peeters – De schrijver is een alleenstaande moeder
Hagar Peeters – De schrijver is een alleenstaande moeder
‘De schrijver is een alleenstaande moeder’ van Hagar Peeters is het fors uitgevallen ‘eerste deel van een trilogie waarin ze de verhouding tussen schrijverschap en alleenstaand moederschap onderzoekt’, zo belooft ons de flaptekst. Eric van Loo las een sterk afwisselende bundel, waarin de verhouding tussen schrijverschap en alleenstaand moederschap slechts zijdelings aan bod komt. De liefhebber kan zijn hart ophalen (of haar hart openhalen) aan grillige, associatieve, vermeend biografische en incidenteel lyrische gedichten.
Anja Sligter
Anja Sligter
Anja Sligter heeft zich aangewend pen en papier te pakken als haar iets overkomt dat ze eigenlijk niet vatten kan. Het is het boekstaven van de pijn, het bijhouden van de kleuren. Haar gedichten kunnen een ieder troosten, ze stijgen boven het persoonlijke uit. Uit haar werk spreekt ook een ervaren omgang met taal.
Asha Karami - Godface
Asha Karami - Godface
Hans Puper over het debuut van Asha Karami: “Al met al is ‘Godface’ zo’n bundel die je niet loslaat en beter wordt naarmate je er dieper in doordringt. Je kunt hem lezen als verbeelding van de vervreemding die kan optreden als je bent opgegroeid in onderling zeer verschillende culturen, maar ook als een exempel van de surreële schijnwerkelijkheden waarmee ieder mens van tijd tot tijd wordt geconfronteerd.”
"Een zelfgemaakt fundament onder mijn bestaan"
"Een zelfgemaakt fundament onder mijn bestaan"
Pieter Boskma schrijft wat we vandaag-de-dag misschien wel prozagedichten noemen, zegt hij zelf, soms vele pagina’s lang, episch en lyrisch. Marten Janse sprak met hem over hoe personages tot leven komen in de poëzie en met elkaar in dialoog treden. Zondag 8 december is Boskma op tv bij VPRO Boeken met zijn nieuwste bundel: Van de zoon en de zee.
Chris Marmenout - Het verlangen van de zee
Chris Marmenout - Het verlangen van de zee
'Het verlangen van de zee' van Chris Marmenout kan Peter J. R. Vermaat niet bekoren: 'De bundel staat vol met teksten, waarin het vooral gaat om de bedeesde herinnering, de kleine traan in de ooghoek of het zweempje donker bij een blik op de toekomst. Waar de dichter schraapt, streelt, stompt en beukt, heft de dichteres echter de pink bij het nippen aan een kopje thee.'
Koen Vlerick
Koen Vlerick
Koen Vlerick is schilder, dichter en beeldend kunstenaar. Hij getuigt op een creatieve manier van een liefde voor het leven, de natuur, de aarde, vrede, vrijheid...maar zijn werk is ook een uiting van afkeer. Afkeer van het lelijke en gruwelijke in de wereld. Hij neemt stelling tegen oorlog, armoede, discriminatie, milieuvervuiling, onrecht.
Dagboek van een redacteur (6)
Dagboek van een redacteur (6)
H. Marsman schreef ooit, dat het graan des levens wordt omgestookt tot jenever der poëzie. In deze decembermaand, rijk aan gedichten, rijk aan drank, buigt Eric van Loo zich op een andere wijze over de verhouding tussen alcohol en poëzie.